familylife.gr
Γιατί τα παιδικά τραύματα δεν ξεπερνιούνται;
Ευρετήριο Άρθρου
Γιατί τα παιδικά τραύματα δεν ξεπερνιούνται;
page2
Όλες οι Σελίδες

4.KlaimeΟι τραυματικές εμπειρίες στην παιδική ηλικία έχουν μια ιδιαίτερη «ικανότητα» να αφήνουν πληγές, ειδικά όταν περιλαμβάνουν τη συναισθηματική, σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση ή παραμέληση.

Το τραυματικό γεγονός αντηχεί κατά τη διάρκεια των ετών και προκαλεί αρνητικές συνέπειες, όπως υψηλότερους κινδύνους κατάθλιψης, άγχους, διπολικής διαταραχής, μετατραυματικό στρες, παχυσαρκία, προβλήματα συμπεριφοράς, καθώς και προβλήματα υγείας όπως είναι οι καρδιακές παθήσεις.

Μια μελέτη που παρακολούθησε εκατοντάδες εφήβους στη πάροδο του χρόνου, διεπίστωσε ότι το 80% των ατόμων που είχαν κακοποιηθεί ως παιδιά, πληρούσαν τα κριτήρια για τουλάχιστον μία ψυχιατρική διαταραχή σε ηλικία 21 ετών.

Μια ταραγμένη παιδική ηλικία μπορεί επίσης να οδηγήσει ένα άτομο στο αλκοόλ και τη χρήση ναρκωτικών ως ένας τρόπος για να απαλύνει τον πόνο ή, αντίθετα, να νιώσει ότι αισθάνεται κάτι. Μελέτες εκτιμούν ότι έως και τα δύο τρίτα των ασθενών που λαμβάνουν θεραπεία για χρήση ουσιών, έχουν ιστορίες παιδικής ηλικίας με σεξουαλική, συναισθηματική, ή σωματική κακοποίηση.

Σε μία ταραγμένη παιδική ηλικία, είναι πολλά τα δύσκολα που χρειάζεται να ξεπεραστούν, όμως υπάρχει βοήθεια. Κατανοώντας σε βάθος τι εμποδίζει την επούλωση, μπορεί να είναι βοηθητικό στη διαδικασία της ανάκαμψης.

Εδώ, παραθέτουμε οκτώ βασικούς λόγους που η ελευθερία από ένα παιδικό τραύμα είναι δύσκολη:

1. Το τραυματισμένο άτομο αργεί να συνειδητοποιήσει την πηγή του πόνου του.
Τα παιδιά δεν έχουν κανένα πλαίσιο αναφοράς όταν συμβαίνουν τραυματικές εμπειρίες, με αποτέλεσμα να βλέπουν την πραγματικότητα σαν κάτι το κανονικό, ειδικά αν οι γονείς τους είναι η πηγή της αγωνίας τους. Συχνά, κάτι που συμβαίνει πολύ αργότερα, όταν βρεθούν σε υγιέστερες οικογένειες ή όταν μεγαλώσουν τα δικά τους παιδιά, τότε είναι που βλέπουν πόσο επιζήμια ήταν η παιδική τους ηλικία. Δυστυχώς, όσο περισσότερο ένα άτομο περιμένει να δεχθεί βοήθεια, τόσο πιο δύσκολη γίνεται η επούλωση του.

2. Θέματα που προκύπτουν ταυτόχρονα με το τραυματικό γεγονός μπορεί να καλύψουν το πραγματικό πρόβλημα.
Όσοι χρησιμοποιούν ναρκωτικά ή αλκοόλ για να αντιμετωπίσουν τον πόνο του παιδικού τραύματος, μπορεί να επικεντρωθούν τόσο στην αντιμετώπιση του εθισμού -κάτι που είναι ουσιαστικά ένα σύμπτωμα του τραύματος-με αποτέλεσμα να μην ανακαλύψουν ποτέ την πηγή του. Μέχρι να γίνει αυτό ωστόσο, είναι πιθανό να εναλλάσσονται μέσα και έξω από την ανάκαμψη. Υπάρχει μια άλλη επιπλοκή τραύματος με βάση τον εθισμό: τοξικομανείς που κάνουν χρήση μαζί, ενδέχεται να παρέχουν μερικές φορές την αίσθηση της οικογένειας όταν αυτή λείπει από τη ζωή ενός ατόμου.

3. Η ζημιά μπορεί επίσης να έχει βιολογικό υπόβαθρο
Οι επιστήμονες γνωρίζουν πλέον ότι το παιδικό τραύμα μπορεί να αλλάξει τη δομή του εγκεφάλου και να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο εκφράζονται ορισμένα γονίδια. Στη μελέτη του 2012 από το Brown University, το τραύμα στην παιδική ηλικία όπως η κακοποίηση ή η απώλεια ενός γονέα, βρέθηκε να μεταβάλει τον προγραμματισμό των γονιδίων που ρυθμίζουν το στρες, ενισχύοντας τον κίνδυνο ανάπτυξης διαταραχών όπως άγχος και κατάθλιψη.

Τραύματα που προκαλούνται από αλλαγές στον εγκέφαλο, σύμφωνα με μια μελέτη του 2013, έχουν συνδεθεί με μειωμένη ικανότητα του ατόμου να μετριάσει τις αρνητικές παρορμήσεις. Το παιδικό τραύμα μπορεί επίσης να επηρεάσει τους νευροδιαβιβαστές του εγκεφάλου, ενισχύοντας την ανταμοιβή που νιώθει κάποιος όταν χρησιμοποιεί ναρκωτικά ή αλκοόλ και κάνοντας πιο πιθανή την εξάρτηση. Αυτές οι νέες ανακαλύψεις υπογραμμίζουν τις δυσκολίες να ξεπεραστεί το παιδικό τραύμα, αλλά επίσης χτίζουν το δρόμο για στοχευμένες θεραπείες και φάρμακα.



 

Διαβάστε επίσης...