familylife.gr
Τι είναι η εξωσωματική γονιμοποίηση;
Ευρετήριο Άρθρου
Τι είναι η εξωσωματική γονιμοποίηση;
Σελίδα 2
Σελίδα 3
Όλες οι Σελίδες

exosomatiki-gonimopoiisiΜε τη βοήθεια της εξωσωματικής γονιμοποίησης γεννώνται ετησίως δεκάδες χιλιάδες παιδιά σε όλο τον κόσμο _ στη χώρα μας ανέρχονται σε 1.500-2.000

 

Του Ιωάννη Ε. Μεσσήνη

Υπογονιμότητα είναι η κατάσταση κατά την οποία ένα ζευγάρι αδυνατεί να τεκνοποιήσει μετά την παρέλευση τουλάχιστον ενός έτους ελεύθερων σεξουαλικών σχέσεων. Η συχνότητα της υπογονιμότητας σ' έναν πληθυσμό καθορίζεται από ποικίλους παράγοντες, σύμφωνα δε με διάφορες στατιστικές ανέρχεται στο 15%-20% των νιόπαντρων ζευγαριών.

Η φυσιολογική γονιμότητα επηρεάζεται από τη συχνότητα των σεξουαλικών επαφών, την ηλικία της γυναίκας, το κάπνισμα, τη σωματική άσκηση, ψυχοσυναισθηματικούς παράγοντες, διάφορα συστηματικά νοσήματα, καθώς και από τη χρήση διαφόρων φαρμάκων.

Προκειμένου ένα ζευγάρι να πετύχει σύλληψη θα πρέπει να υπάρχουν τρεις βασικές προϋποθέσεις:

  • * Φυσιολογική λειτουργία των ωοθηκών με ωοθυλακιορρηξία κάθε μήνα.
  • * Φυσιολογική ανατομία των γεννητικών οργάνων με διαβατές σάλπιγγες.
  • * Φυσιολογικό σπέρμα.

Τα αίτια που προκαλούν την υπογονιμότητα προέρχονται κατά περίπου 40% από τη γυναίκα και κατά 40% από τον άνδρα, ενώ σε ποσοστό 20% η υπογονιμότητα είναι ανεξήγητη.

Τα αίτια από τη γυναίκα περιλαμβάνουν διαταραχές της ωοθυλακιορρηξίας, βλάβη των σαλπίγγων (απόφραξη ή αφαίρεση), ενδομητρίωση και λιγότερο συχνά προβλήματα από τη μήτρα. Από την πλευρά του άνδρα, η διαταραχή του σπέρματος προκαλείται από διάφορες αιτίες, όπως συγγενείς ανωμαλίες ή φλεγμονές των γεννητικών οργάνων, ενδοκρινικές και νευρολογικές διαταραχές, επίδραση τοξικών ουσιών και χρωμοσωμικές ανωμαλίες. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα αίτια είναι άγνωστα.

Προκειμένου να διαπιστωθούν τα αίτια της υπογονιμότητας, το ζευγάρι υποβάλλεται σε ορισμένες εξετάσεις πέραν από τη λήψη του ιστορικού και την κλινική εξέταση.

Κατ' αρχάς, με τη μέτρηση ορμονών στο αίμα της γυναίκας και τον υπερηχογραφικό έλεγχο των ωοθηκών, εκτιμάται κατά πόσον η ωοθυλακιορρηξία γίνεται σε κάθε κύκλο. Επίσης εκτιμάται η διαβατότητα των σαλπίγγων με την υστεροσαλπιγγογραφία και τη λαπαροσκόπηση, ενώ με το σπερμοδιάγραμμα ελέγχεται κατά πόσον το σπέρμα του ανδρός είναι φυσιολογικό.

Θεραπείες για γυναίκες

Η αντιμετώπιση της υπογονιμότητας, δηλαδή η θεραπεία που θα χρησιμοποιηθεί προκειμένου να επιτευχθεί εγκυμοσύνη, είναι πρωτίστως αιτιολογική. Έτσι, στις περιπτώσεις βλάβης των σαλπίγγων είτε εφαρμόζεται χειρουργική αποκατάσταση με λαπαροσκόπηση είτε το ζευγάρι οδηγείται στην εξωσωματική γονιμοποίηση. Πάντως, η χειρουργική θεραπεία σήμερα εφαρμόζεται λιγότερο συχνά από το παρελθόν λόγω της καλής αποτελεσματικότητας της εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Στην περίπτωση της ενδομητρίωσης, εφαρμόζεται η λαπαροσκοπική λύση των συμφύσεων και η αφαίρεση τυχόν κύστεων των ωοθηκών που προκαλούνται από την κατάσταση αυτή, ενώ η συμπληρωματική μετεγχειρητική φαρμακευτική θεραπεία μπορεί να προσφέρει επιπλέον βοήθεια.

Στην περίπτωση που η υπογονιμότητα οφείλεται στην έλλειψη ωοθυλακιορρηξίας, εφαρμόζεται η λεγόμενη πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας με τη χορήγηση ορμονικών φαρμάκων στη γυναίκα από το στόμα ή με τη μορφή ενέσεων. Η επιτυχία της μεθόδου αυτής είναι μεγάλη εφ' όσον γίνει η κατάλληλη επιλογή των περιπτώσεων. Τέτοιες περιπτώσεις είναι π.χ. γυναίκες με το σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών.

Διαταραχές του σπέρματος

Η αντιμετώπιση των διαταραχών του σπέρματος σήμερα γίνεται συνήθως στα πλαίσια της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Υπάρχουν λίγες μόνο περιπτώσεις, στις οποίες είναι αναγκαία η χρήση φαρμάκων κυρίως σε ορμονικές διαταραχές ή φλεγμονές του γεννητικού συστήματος του άνδρα. Όταν υπάρχει κιρσοκήλη στον άνδρα, ορισμένοι συνιστούν χειρουργική επέμβαση, όμως οι υπάρχουσες επιστημονικές μελέτες δεν τεκμηριώνουν την αναγκαιότητα εφαρμογής της.

Όταν η αιτιολογική αντιμετώπιση της υπογονιμότητας αποτυγχάνει ή σε περιπτώσεις σοβαρών διαταραχών του σπέρματος ή ανεξήγητης υπογονιμότητας, η θεραπεία εφαρμόζεται στα πλαίσια της λεγόμενης υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, που περιλαμβάνει ως κύρια μέθοδο την εξωσωματική γονιμοποίηση.

Ένα βήμα πριν από τη μέθοδο αυτή είναι η ενδομήτρια σπερματέγχυση, η οποία εφαρμόζεται σε ελαφρές διαταραχές του σπέρματος και στην ανεξήγητη υπογονιμότητα. Η σπερματέγχυση είναι αρκετά διαδεδομένη, όμως τα ποσοστά επιτυχίας της είναι μικρότερα από εκείνα της εξωσωματικής γονιμοποίησης.