familylife.gr
Δεν μπορώ να μείνω έγκυος!
Ευρετήριο Άρθρου
Δεν μπορώ να μείνω έγκυος!
Σελίδα 2
Σελίδα 3
Όλες οι Σελίδες

ypogonimotitaΟι περισσότερες γυναίκες έχουν μεγαλώσει με το όνειρο μιας ευτυχισμένης οικογένειας, εκεί γύρω στα 30, με δύο παιδιά και ένα σπίτι με κήπο.

Επιλέγουν λοιπόν σύντροφο, κάνουν έναν παραμυθένιο γάμο και κάπου εκεί το όνειρο γκρεμίζεται για πολλές από αυτές. Το πρόβλημα της υπογονιμότητας απασχολεί έναν μεγάλο αριθμό ζευγαριών, που καταφεύγουν τελικά στην εξωσωματική γονιμοποίηση. Ευτυχώς, αρκετοί από αυτούς θα γίνουν σύντομα γονείς. Ο κ. Κωνσταντίνος Γιατράς, Χειρούργος-Μαιευτήρας-Γυναικολόγος* μας εξηγεί πώς.

 

Της Δήμητρας Μαυρίδου

Το πρώτο και καίριο ερώτημα που θέσαμε στον κ. Γιατρά είναι το πότε πρέπει ένα ζευγάρι, να απευθυνθεί σε έναν επιστήμονα.

«Το βασικό είναι να καταλάβει κάποιος τι είναι η υπογονιμότητα και πότε πρέπει να απευθύνεται σε ειδήμονα, απομυθοποιώντας μια κατάσταση που μπορεί να τον κάνει να φτάσει πιο γρήγορα σε έναν ειδικό ή πιο αργά. Παλαιότερα χρησιμοποιούνταν και ο όρος στειρότητα, αλλά πλέον χρησιμοποιείται μόνο ο όρος υπογονιμότητα, που είναι πιο σωστός.  Όσον αφορά το πότε πρέπει κάποιος να απευθυνθεί σε έναν γιατρό, έχω βρεθεί σε 2 «σχολές»  διαφορετικής φιλοσοφίας. Στη Γαλλία χειρίζονται το θέμα με  «ήπιο» τρόπο, ενώ οι Αμερικανοί είναι πιο «επιθετικοί» και ξεκινούν γρηγορότερα τις διαδικασίες για εξωσωματική γονιμοποίηση.

Σύμφωνα με τη γαλλική σχολή το ζευγάρι πρέπει να επισκεφθεί έναν γιατρό μετά από  2 χρόνια ελεύθερων επαφών χωρίς εγκυμοσύνη. Εξαρτάται βέβαια αυτά τα δύο χρόνια σε ποια χρονολογική στιγμή αντιστοιχούν της γυναίκας. Αν για παράδειγμα μια γυναίκα είναι 39 χρονών και ξεκινήσει να έχει ελεύθερες επαφές δεν σημαίνει ότι θα περιμένει 2 χρόνια για να απευθυνθεί σε έναν γιατρό. Τα 2 χρόνια αφορούν μια γυναίκα γύρω στα 30».

Γιατί δε μένω έγκυος;

Όπως μας πληροφόρησε ο κ. Γιατράς «Το 15% των ζευγαριών δεν καταφέρνουν να αποκτήσουν παιδί μετά από 12 μήνες προσπάθειας.  Έχει αποδειχθεί ότι στο 40% των περιπτώσεων ευθύνεται ο άντρας, στο 40% η γυναίκα και στο 20% δεν μπορούμε να βρούμε κάποια αιτιολογία. Τα κυριότερα αίτια υπογονιμότητας στη γυναίκα είναι η απόφραξη των σαλπίγγων μετά συνήθως από φλεγμονές και οι ορμονικές διαταραχές, που έχουν σαν αποτέλεσμα τη μη φυσιολογική ή ποιοτική ωορρηξία.

Η ενδομητρίωση αποτελεί έναν ακόμα παράγοντα υπογονιμότητας, ενώ η ηλικία αποτελεί σημαντικό λόγο εφ’ όσον ο ενδοκρινολογικός άξονας μεταβάλλεται. Η μετατόπιση του μέσου όρου τεκνοποίησης σήμερα έχει δημιουργήσει ένα σοβαρό αίτιο υπογονιμότητας σε σύγκριση με παλαιότερα».

Τι είναι η σπερματέγχυση;

«Αν οι παράγοντες υπογονιμότητας δεν είναι σοβαροί, όπως σπέρμα λίγο χαμηλότερο από τα όρια του φυσιολογικού ή διαταραχές της βλέννας του τραχήλου της μήτρας που εμποδίζουν το σπέρμα να εισέλθει σε αυτό, τότε η πρώτη φάση θεραπείας της υπογονιμότητας είναι η σπερματέγχυση. Την ημέρα της ωορρηξίας της συζύγου ζητείται από τον σύζυγο σπέρμα, το οποίο επεξεργάζεται  στο εργαστήριο ώστε να διαλεχθούν τα καλύτερα ποιοτικά σπερματοζωάρια και κατόπιν τοποθετούνται στη μήτρα με τη βοήθεια ενός μικρού καθετήρα. Στην περίπτωση που δεν επιτευχθεί κύηση μετά από 2-3 σπερματεγχύσεις είναι καλό να ακολουθηθεί πρόγραμμα εξωσωματικής γονιμοποίησης».