familylife.gr
Εξωσωματική: χρειάζομαι στήριξη;

exosomatikiΣε τι διαφέρουν οι 9 μήνες της κύησης, αλλά και ο τοκετός σε σχέση με μια γυναίκα που έχει συλλάβει φυσιολογικά ; Είναι αναγκαία η ψυχολογική στήριξη;

Της Χαράς Μπαρούτα, μαίας, μέλους Δ. Σ. ΣΕΜΜΑ

Η μέθοδος της εξωσωματικής γονιμοποίησης χαρακτηρίζεται, τόσο από τους επαγγελματίες υγείας όσο και από τους ερευνητές, ως μια απαιτητική διαδικασία σε ψυχικό αλλά και σε σωματικό επίπεδο. Είναι σωματικά απαιτητική λόγω της λήψης πληθώρας φαρμάκων, απαραίτητων για τη διαδικασία της εξωσωματικής. Το γεγονός αυτό δημιουργεί συχνά σε πολλές γυναίκες το φόβο ότι, στην προσπάθειά τους να αποκτήσουν παιδί, θέτουν μακροπρόθεσμα την υγεία τους σε κίνδυνο. Τέλος, οι απαιτήσεις ενός προγράμματος εξωσωματικής (καθημερινές ενέσεις, συχνές εξετάσεις, υπερηχογραφήματα) μεταβάλλουν και απορυθμίζουν την καθημερινότητα στη ζωή των γυναικών.

Από τη στιγμή που η εγκυμοσύνη έχει επιτευχθεί, οι γυναίκες μεταβαίνουν από την υπογονιμότητα , η οποία πολλές φορές μπορεί να είναι μακροχρόνια και να συνοδεύεται από πολλές προσπάθειες εξωσωματικής, στην πιθανότητα να γίνουν γονείς. Αυτό το γεγονός συχνά προκαλεί μια ψυχική κατάσταση κατά την οποία η γυναίκα βρίσκεται ανάμεσα σε δύο κόσμους, εκείνου της υπογονιμότητας και εκείνου της εγκυμοσύνης. Η εγκυμοσύνη μετά την υπογονιμότητα δημιουργεί στις γυναίκες προβλήματα όπως:

Φόβος απώλειας της εγκυμοσύνης

Φόβος απόκτησης πάσχοντος παιδιού

Φόβος εγκυμοσύνης υψηλού κινδύνου

Σε τι διαφέρει η εγκυμοσύνη μετά από εξωσωματική;

Στην περίπτωση της εξωσωματικής, η μεταφορά στην μήτρα περισσότερων του ενός εμβρύων αυξάνει την πιθανότητα επίτευξης της εγκυμοσύνης, παράλληλα, όμως αυξάνει και τη συχνότητα των πολύδυμων κυήσεων. Οι πολύδυμες κυήσεις περικλείουν μαιευτικούς, περιγεννητικούς και νεογνικούς κινδύνους. Στα πλαίσια των πολύδυμων κυήσεων μπορεί να υπάρξουν διαφορές τόσο κατά τους εννέα μήνες της κύησης όσο και στον τρόπο διεξαγωγής του τοκετού.

Είναι αναγκαία η ψυχολογική στήριξη;

Στη σημερινή εποχή η απόκτηση ενός παιδιού έχει σχεδόν καταστεί κοινωνικά υποχρεωτική. Η έλευσή του, συνεπώς, υποδηλώνει τόσο την ψυχική και σωματική υγεία του κάθε μέλους του ζευγαριού όσο και τη σεξουαλική του ταυτότητα, γεγονός που εξασφαλίζει την κοινωνική του ένταξη. Τα υπογόνιμα ζευγάρια τα οποία, χωρίς να εμφανίζουν κάποια σωματική ασθένεια, χρειάζεται να καταφύγουν στην τεχνική της εξωσωματικής, υποφέρουν συναισθηματικά από την κατηγοριοποίησή τους στους άτεκνους.

Κατά συνέπεια, η συναισθηματική φόρτιση των ζευγαριών αυτών είναι μεγάλη. Συχνά παρατηρείται από την πλευρά των ζευγαριών και το φαινόμενο της απόκρυψης της εξωσωματικής, γεγονός που επιβαρύνει την ήδη συναισθηματικά επώδυνη κατάσταση.

Σχετικά με την αναζήτηση συναισθηματικής στήριξης, έρευνες έχουν δείξει ότι στις στρατηγικές αντιμετώπισης που χρησιμοποιούνται, παρουσιάζονται διαφορές ανάλογα με το φύλο. Έτσι, για τις γυναίκες, πρωταρχική πηγή συμπαράστασης αποτελεί ο σύζυγος αλλά και γυναίκες της ιατρικής ομάδας ή κάποια μέλη της οικογένειας. Από την άλλη πλευρά, οι άνδρες έδειξαν ότι δεν αναζητούν υποστήριξη πέρα από τα όρια του στενού τους οικογενειακού κύκλου, και ότι παρουσιάζουν τάσεις αποφυγής και άρνησης της όλης κατάστασης. Προκειμένου όμως να διαφυλάξουν την αυτό-εικόνα τους, χρησιμοποιούν συχνά εναλλακτικές στρατηγικές όπως υπερ-εμπλοκή τους στην εργασία.

Η ψυχολογική υποστήριξη, με τη μορφή συμβουλευτικής, στα ζευγάρια αυτά κρίνεται αναγκαία. Οι μορφές συμβουλευτικής που μπορούν να χρησιμοποιηθούν είναι οι εξής:

Η ενημερωτική συμβουλευτική, για την παροχή πληροφοριών σχετικά με τις ιατρικές πτυχές της θεραπείας

Η συμβουλευτική των επιπτώσεων, ώστε να βοηθηθεί το ζευγάρι να λάβει υπόψη του όλες τις πιθανές επιπτώσεις της προτεινόμενης θεραπείας

Η υποστηρικτική συμβουλευτική, με στόχο την παροχή της ψυχολογικής και συναισθηματικής υποστήριξης στα ζευγάρια σε περιόδους έντονου άγχους

Η θεραπευτική συμβουλευτική, με σκοπό την κατανόηση των συνεπειών της ατεκνίας και κυρίως την αντιμετώπιση και την επίλυση των προβλημάτων τους.