familylife.gr
Υιοθετημένο παιδί... πρέπει να ξέρει;

YiothetimenoΥιοθεσία... Μια πράξη υπέρτατης αγάπης για το εγκαταλελειμμένο παιδί, για το παιδί που έχει εισπράξει, ήδη από τα πρώτα του χρόνια, την απόρριψη.


Της Νατάσας Σπαθάρη, Παιδαγωγού Κ.Β.Μητέρα, Msc Συμβουλευτική στην Ειδ.Αγωγή, την Υγεία κ την Εκπαίδευση

Οι θετοί γονείς, οι άνθρωποι εκείνοι που το αποδέχονται εγκάρδια στους κόλπους της οικογενείας τους κάνοντας το μέλος της, έρχονται αντιμέτωποι με το θεμελιώδες ερώτημα της προέλευσης και καταγωγής του.

Οι περισσότεροι από αυτούς τρομάζουν στη σκέψη για το ποια πρέπει να είναι η στάση τους, ποιες απαντήσεις οφείλουν ή όχι να δώσουν στο θετό παιδί τους και προτιμούν να καταλήγουν στη σιωπή...

Η σιωπή ή αλλιώς η απόκρυψη της αλήθειας σε ένα παιδί για οποιοδήποτε θέμα, πόσο μάλλον για ένα μείζονος σημασίας ζήτημα όπως η προέλευσή του, δημιουργεί αφενός ένα κλίμα δυσπιστίας και αφετέρου το παιδί φαντασιώνεται διάφορες μη ρεαλιστικές καταστάσεις και αισθάνεται ότι αιωρούνται πράγματα στην ατμόσφαιρα τα οποία δεν είναι σε θέση να εξηγήσει.

Πιο συγκεκριμένα, είναι σύνηθες φαινόμενο το ευρύτερο οικογενειακό – κοινωνικό περιβάλλον του παιδιού, να γνωρίζει ότι είναι υιοθετημένο ενώ οι γονείς να μην έχουν αποκαλύψει σε αυτό την αλήθεια.

Το αμέσως επόμενο γνώριμο στάδιο είναι να έρθει το παιδί στο σπίτι δακρυσμένο διότι οι συμμαθητές του αποκάλυψαν πως δεν γεννήθηκε από τη μαμά του...
Προετοιμασία για την αλήθεια

Οι περισσότεροι θετοί γονείς αναρωτιούνται πότε πρέπει να αποκαλύψουν στο παιδί ότι είναι υιοθετημένο... Δεν αρκεί μόνο αυτό, με την έννοια ότι αυτό το γεγονός δεν πρέπει να αποκρύπτεται ποτέ από το παιδί.
Οι γονείς όταν συζητάνε με συγγενείς, φίλους γνωρίζουν ότι το παιδί είναι υιοθετημένο. Είναι πολύ σημαντικό το παιδί να ακούει τους γονείς του να λένε « Είμαστε πολύ χαρούμενοι που αποκτήσαμε αυτό το παιδί αφού εμείς δεν μπορούσαμε να κάνουμε παιδί.»

Μπορεί το παιδί να μην βρίσκεται στην κατάλληλη ηλικία να αντιληφθεί το νόημα αυτών των λέξεων όμως, μεγαλώνει και αναπτύσσεται σένα κλίμα όπου αυτό καθαυτό το γεγονός δεν είναι μυστικό, ούτε ντροπή, αντιθέτως οι γονείς είναι περήφανοι και ευτυχισμένοι για το θετό παιδί τους και αυτό εισπράττει και το παιδί από πολύ μικρό.
Κατ' αυτόν τον τρόπο χτίζονται και οι δεσμοί εμπιστοσύνης μεταξύ γονιών και παιδιού για να φτάσει το παιδί στην ηλικία των 3-4 χρονών που θα ρωτήσει «Που ήμουν πριν γεννηθώ;»...

Αποκάλυψη της αλήθειας!
Έχοντας, λοιπόν, οι θετοί γονείς «χτίσει» ένα κλίμα εμπιστοσύνης και αποδοχής για το ότι το παιδί τους είναι υιοθετημένο, η απάντηση σε μια τέτοια ερώτηση θα έρθει απολύτως φυσικά και ομαλά « Μας έχεις ακούσει να λέμε ότι δεν σε είχα μέσα στην κοιλιά μου. Είχες μια μαμά που σε αγαπούσε, μεγάλωσες μέσα στην κοιλιά της και μετά σε γέννησε. Αυτή είναι η φυσική σου μητέρα. Επειδή δεν μπορούσε να σε κρατήσει, βρεθήκαμε εμείς που μπορούσαμε να σε μεγαλώσουμε».
Οι γονείς πρέπει να αναφέρουν πάντα τις λέξεις «φυσικός πατέρας-φυσική μητέρα».

Σαφώς, το παιδί ενδέχεται να θέσει κ άλλες ερωτήσεις για το που ήταν, πως το βρήκαν οι γονείς του κτλ. Οι γονείς οφείλουν να απαντήσουν επακριβώς στις ερωτήσεις του παιδιού διότι έχει ανάγκη τις συγκεκριμένες πληροφορίες και όχι κάτι περισσότερο ή λιγότερο. Δηλαδή, ενδεχομένως να υπάρξουν παιδιά που για κάποιο χρονικό διάστημα να μην κάνουν καμία επιπλέον ερώτηση. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν καταλάβει την αποκάλυψη της υιοθεσίας. Απλά, όπως οι ενήλικες, παρομοίως και τα παιδιά αντιδρούν με διαφορετικό τρόπο, ίσως γιατί επιθυμούν να επεξεργαστούν μόνα τους τις αποκαλυπτικές πληροφορίες, ίσως γιατί αυτές οι πληροφορίες είναι επαρκείς για την αντίληψή τους εκείνη τη δεδομένη στιγμή.

Κάποια άλλη χρονική στιγμή το παιδί από μόνο του θα επανέλθει στο θέμα της υιοθεσίας, θέτοντας τις ερωτήσεις που έχει ανάγκη να απαντηθούν. Κάθε φορά, αυτή η αλήθεια θα πρέπει να λέγεται προοδευτικά με λέξεις τις οποίες το παιδί πρέπει να συνειδητοποιήσει πιο εύκολα.

Τρόποι - Μέσα αποκάλυψης της αλήθειας!
Η ύπαρξη μιας εγκυμοσύνης ή η γέννηση ενός μωρού στο ευρύτερο περιβάλλον της οικογένειας μπορεί να αποτελέσει την κατάλληλη αφορμή για να αποκαλυφθεί η πραγματικότητα της υιοθεσίας.

Οι γονείς, λοιπόν, θα εξηγήσουν στο παιδί μέσα από αυτά τα παραδείγματα πως και το ίδιο βρισκόταν στην κοιλιά της φυσικής του μητέρας και κατόπιν έγινε για εκείνους «το παιδί της καρδιάς τους» αφού πάντα το είχαν στην καρδιά τους και το περίμεναν με λαχτάρα να έρθει στη ζωή τους, όπως ακριβώς και η μαμά που έχει στην κοιλιά το παιδί της περιμένει με λαχτάρα να το γεννήσει και να το υποδεχτεί στην αγκαλιά της.

Ένας άλλος τρόπος να βοηθήσουμε το παιδί να καταλάβει τι σημαίνει υιοθεσία, είναι είτε μέσω παιδικών εικονογραφημένων βιβλίων τα οποία προσεγγίζουν κατάλληλα την έννοια της υιοθεσίας ( Κοκό: Υιοθεσία, εκδ.Μίλητος ), είτε μέσω αφήγησης ιστοριών, πχ το αυγό και η κότα. Μια κότα γεννάει αυγά τα οποία κλωσάει μια άλλη κότα.
Ποια είναι η πραγματική μαμά; Υπάρχει η φυσική μαμά και η μαμά που μας ανατρέφει.

Ανακεφαλαιώνοντας!
Αυτό που όλοι οι γονείς, θετοί και μη, οφείλουν να γνωρίζουν είναι ότι τα παιδιά είναι μικροί ενήλικες, όπως και στους ενήλικες δεν είναι καθόλου ευχάριστη η μη αποκάλυψη της αλήθειας ή οι δυσμενείς επιπτώσεις της παραπληροφόρησης.

Τα παιδιά, θετά και μη, έχουν δικαίωμα να μεγαλώσουν σένα κλίμα εμπιστοσύνης και επικοινωνίας, ώστε μεγαλώνοντας να είναι ενήλικες με αυτοπεποίθηση αλλά και με εμπιστοσύνη στις διαπροσωπικές τους σχέσεις.

 

 

Διαβάστε επίσης...


Διαφήμιση






Διαφήμιση