familylife.gr
Καλωσορίζοντας το νέο μωρό!

psyxologia-neo-moroΜερικές φορές, τα μικρότερα παιδιά αντιδρούν στην «άφιξη» ενός νέου μέλους στην οικογένεια.

Τι μπορούμε να κάνουμε για να μειώσουμε την ένταση και ν’ αγκαλιάσει και το μεγαλύτερο αδερφάκι το νέο μωρό στην οικογένεια;

 

Της Νατάσας Βασιλείου Κοινωνιολόγου, κοινωνικής ψυχολόγου

«Αυτό που έφερες να το πάρεις και να το πετάξεις στα σκουπίδια», λέει ο τρίχρονος Δημητράκης στη μητέρα του, που μόλις επέστρεψε από το μαιευτήριο, μαζί με το νεογέννητο μωρό. Η γέννηση ενός παιδιού δεν μπορεί παρά να είναι ευχάριστο γεγονός. Ένα νέο μέλος εισέρχεται στην οικογένεια, ένας νέος άνθρωπος, που με τη παρουσία του θα πλουτίσει και θα ενδυναμώσει τις ενδοοικογενειακές σχέσεις. Ωστόσο, τα πράγματα δεν είναι πάντα έτσι. Συχνά, τα μέλη μιας οικογένειας εμφανίζονται ανέτοιμα και πολλές φορές ανώριμα για την υποδοχή ενός μωρού. Κι αυτό δεν αφορά μόνο το μικρό αδερφάκι του νεοφερμένου. Πολλάκις, απροετοίμαστοι είναι και οι γονείς. Κι αυτό εύκολα το καταλαβαίνει κανείς από τον τρόπο που αντιδρούν στα πρώτα προβλήματα που εμφανίζονται. Εύκολα κουράζονται, εκνευρίζονται, χάνουν τον έλεγχο και ματαιώνονται.

Οι ανασφάλειες του μεγαλύτερου παιδιού
Η υποδοχή του νέου μωρού έχει άμεση σχέση με την ψυχική προετοιμασία των γονιών, που θα βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό και το μεγαλύτερο αδερφάκι. Ο μικρός Δημήτρης έχει δίκιο όταν λέει στη μαμά του να πετάξει το μωρό, γιατί του είναι πολύ δύσκολο να δεχτεί να καταλαμβάνεται από κάποιον άλλο η θέση που με τόσο κόπο κατέκτησε στην οικογένεια. Το μωρό συγκεντρώνει το ενδιαφέρον, την ανησυχία και τη φροντίδα όλων! Εκείνος όμως πού βρίσκεται; Έως τώρα, αυτός απολάμβανε όλα αυτά τα προνόμια, τώρα όμως τι γίνεται; Πώς είναι δυνατόν να πέρασε ξαφνικά σε δεύτερη μοίρα; Πώς είναι δυνατόν να μη νοιάζονται πια γι’ αυτόν;

Μήπως δεν τον αγαπούν πλέον γιατί τώρα αγαπάνε αυτό το μωρό; Μήπως πρέπει να ξαναγίνει μωρό για να τον ξαναγαπήσουν; Αυτά και άλλα πολλά θα μπορούσε να σκέφτεται ο Δημητράκης. Το σίγουρο είναι ότι έχασε τη θέση του μέσα στην οικογένεια και τώρα πρέπει να βρει μια καινούργια.

Οι γονείς παραπονιούνται ότι το μεγαλύτερο παιδί εκφράζεται επιθετικά προς το μικρότερο, κι αυτή η στάση πολλές φορές συνοδεύεται και από παλιμπαιδισμό, επιστροφή δηλαδή στη βρεφική ηλικία. Άλλοτε πάλι το παιδί γίνεται δύστροπο, ανυπάκουο, εμφανίζονται διαταραχές λόγου, νυχτερινή ενούρηση, φοβικά συναισθήματα κ.ά.

Το κάθε παιδί συνδιαλέγεται με το οικογενειακό περιβάλλον μέσα από ξεκάθαρους ρόλους. Η σαφήνεια των σχέσεων και των συναισθημάτων που απορρέουν από αυτούς τους ρόλους θα βοηθήσουν το παιδί να αναπτυχθεί ψυχοκοινωνικά, να ωριμάσει και να αυτονομηθεί.

Όταν διαταράσσεται αυτή η ισορροπία, το κάθε παιδί νιώθει να αιωρείται στο κενό, και αυτή η ισορροπία εύκολα διαταράσσεται με την εμφάνιση ενός μωρού.

Τι να κάνετε

  • Το μέλημα των γονιών θα πρέπει να είναι, καταρχήν, να προετοιμάσουν το παιδί για τον ερχομό του μωρού χωρίς πανηγυρισμούς και τυμπανοκρουσίες, τους οποίους το παιδί όχι μόνο δεν μπορεί να συμμεριστεί, αλλά αντίθετα θα αισθανθεί μειονεκτικά και ανταγωνιστικά.
  • Η προετοιμασία θα πρέπει να επικεντρώνεται στη σχέση που θα αναπτύξει με το αδερφάκι του και στο ότι θα κάνουν καλή παρέα. Αν το παιδί είναι μικρότερο των τριών ετών, οι γονείς θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί και θα πρέπει να απαντούν μόνο στις ενδεχόμενες ερωτήσεις του, πάντα στο ίδιο πνεύμα, χωρίς να αναλαμβάνουν άλλες πρωτοβουλίες.
  • Από τη στιγμή που θα έρθει το νέο μωρό στο σπίτι, οι γονείς επιφορτίζονται μ’ ένα νέο και πολύ βασικό καθήκον. Να βοηθήσουν το μεγαλύτερο παιδί  να βρει καινούργια θέση στην οικογένεια. Θα πρέπει να εντάξουν την παρουσία του μωρού στη καθημερινή ζωή του μεγαλύτερου παιδιού. Ο μικρός Δημητράκης, π.χ., για να μην νιώσει ότι απειλείται από τη παρουσία του μωρού, θα πρέπει να τον κάνουν οι γονείς του να νιώσει πολύ χρήσιμος και απαραίτητος για το μικρό του αδερφάκι. Θα πρέπει να νιώσει ότι συμβάλλει κι αυτός στο μεγάλωμα του μωρού, αναπτύσσοντας συναισθήματα που έως τώρα ήταν άγνωστα σε αυτόν. Συναισθήματα προσφοράς, δοτικότητας, φροντίδας, τα οποία θα οδηγήσουν στην αποδοχή και την αγάπη. Το μοίρασμα και η ανάγκη της συμβολής στα γεγονότα της οικογένειας είναι μια απολύτως απαραίτητη συνθήκη, προκειμένου να δημιουργηθούν υγιείς σχέσεις στην οικογένεια. Τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν με αυτήν τη δυνατότητα, κι αυτό είναι μέλημα των γονιών. Οι γονείς πρέπει να διαμορφώνουν ένα κλίμα στο οποίο ο καθένας πρέπει να προσφέρει ανάλογα με τις ικανότητές του. Η προσφορά εκμηδενίζει την ανταγωνιστικότητα ή τη ζήλια, και προσφέρει ικανοποιήσεις που αναπτύσσουν αυτόνομες και ανεξάρτητες προσωπικότητες. Ο Δημητράκης θα αισθανθεί τυχερός που ήρθε  στη ζωή του αυτό το μωρό, γιατί τώρα μπορεί ν’ ανακαλύψει καινούργια δεδομένα για τη θέση του στην οικογένεια. Θα ανακαλύψει ότι δεν είναι πια μωρό και ότι μπορεί να κάνει άλλα πράγματα  που  οι γονείς του τα θεωρούν σημαντικά. Για τον λόγο αυτό, οι γονείς θα πρέπει κάθε φορά που το παιδί λειτουργεί προς αυτήν τη κατεύθυνση να το επιβραβεύουν. Το παιδί μεγαλώνει και έχει ανάγκη απ’ αυτήν την αναγνώριση, που την επιτυγχάνει μέσω της προσφοράς! Το νέο μωρό, λοιπόν, είναι η καλύτερη ευκαιρία!
 

Διαβάστε επίσης...


Διαφήμιση