familylife.gr
Πώς διαβάζουμε τα παραμύθια;

η αναγνωση ενος παραμυθιου για τα παιδια σαςΕίναι πολλές οι φορές, που ως γονείς θέλουμε τα παιδιά μας να διαβάζουν παραμύθια, ιστορίες, βιβλία γενικότερα, προκειμένου να εμπλουτίσουν το λεξιλόγιό τους,

να αναπτύξουν τη φαντασία τους, να καλλιεργήσουν την αισθητική τους και κατ' επέκταση να διαμορφώσουν το χαρακτήρα τους. Είναι γνωστό πως τα βιβλία χαρίζουν πλήθος αγαθών όχι μόνο στους μικρούς αναγνώστες, αλλά και στους μεγάλους. Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές που μόνο και μόνο στην ιδέα της ανάγνωσης δυσανασχετούν.

 

Της Νιάρχου Αγγελικής, νηπιαγωγού

Η αγάπη για το βιβλίο καλλιεργείται... Και καλλιεργείται από την προσχολική ηλικία, αδιαμφισβήτητα την πιο κρίσιμη στην ανάπτυξη του ανθρώπου. Πώς, όμως, αυτή την αγάπη θα μπορούσαμε να τη δημιουργήσουμε και να την προωθήσουμε στα παιδιά μας; Υπάρχουν διάφοροι τρόποι που βοηθούν προς αυτή την κατεύθυνση.

Η διαμόρφωση του κατάλληλου κλίματος

Το πρώτο και σημαντικό βήμα είναι η διαμόρφωση κατάλληλου κλίματος, που να ενεργοποιεί το ενδιαφέρον των παιδιών. Έτσι, ξεκινάμε «βαφτίζοντας» την ώρα της αφήγησης ή διήγησης με έναν ελκυστικό τίτλο, για παράδειγμα «Μαγικό ταξίδι στη χώρα του παραμυθιού». Συνεχίζουμε, διαμορφώνοντας το χώρο ή αλλιώς τη γωνιά, προκειμένου τα παιδιά να αισθάνονται άνετα και ευχάριστα τη συγκεκριμένη ώρα. Η γωνιά αυτή μπορεί να περιέχει μεγάλες χρωματιστές μαξιλάρες, ευχάριστες ζωγραφιές στους τοίχους ή κάποια κρεμασμένα μόμπιλς που να παραπέμπουν σε μαγικά ταξίδια, cd player, αυτοσχέδια ή μη μουσικά όργανα, υφάσματα, καπέλα ή οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο σας φανεί ενδιαφέρον και βοηθητικό για την ώρα της ανάγνωσης, όπως ένα ραβδί, ένα φανάρι, ένα σκουπόξυλο.

Να σημειώσουμε εδώ πως είναι χρήσιμο να υπάρχει μια συγκεκριμένη γωνιά μέσα στο σπίτι, έτσι ώστε κάθε φορά που μεταβαίνετε εκεί, το παιδί αυτόματα να καταλαβαίνει ό,τι πρόκειται για «ώρα παραμυθιού». Ένα ακόμη στοιχείο για τη διαμόρφωση ευχάριστου κλίματος είναι η μουσική. Όταν πρόκειται να ξεκινήσει μια αφήγηση, μπορείτε να βάζετε κάποιο τραγούδι ή κάποια μουσική, που να χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη ώρα και να προδιαθέτει το παιδί για κάτι όμορφο.

H επιλογή του κατάλληλου βιβλίου

Το δεύτερο και σημαντικότερο βήμα είναι η επιλογή βιβλίου. Αυτό, καλό θα είναι να γίνεται με τη βοήθεια του μικρού σας. Βέβαια, όπως θα ειπωθεί και παρακάτω, σε όλα τα στάδια τον καθοριστικότερο ρόλο θα πρέπει να παίζει το παιδί, καθώς είναι ο πρωταγωνιστής όλης αυτής της διαδικασίας. Ακόμα και η διαμόρφωση του χώρου και πώς θα ονομαστεί θα πρέπει να πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις ανάγκες και τις προτιμήσεις του παιδιού . Για να διατυπώνετε, όμως, και εσείς την άποψή σας, καθότι μέλος της ομάδας, είναι καλό στην επιλογή του βιβλίου, να λαμβάνετε υπόψη σας την πλοκή, τους ήρωες, τις αξίες και τα ιδανικά που επιδιώκετε να μεταλαμπαδεύσετε, ενώ σημαντικό ρόλο πρέπει να παίζουν η εικονογράφηση και το μέγεθος του βιβλίου.

Προτείνεται οι εικόνες του βιβλίου να σχετίζονται κάθε φορά με το κείμενο της κάθε σελίδας και να απαρτίζονται από χρώματα έντονα, χαρούμενα, που να τραβούν την προσοχή του παιδιού. Επίσης, όσο πιο μικρό είναι ένα παιδί τόσο πιο λίγες να είναι οι σελίδες και τόσο πιο μικρά τα κείμενα σε αυτές.

Η δραματοποίηση του βιβλίου

Έχοντας, επιλέξει το βιβλίο, ξεκινούμε τη διήγηση ή αφήγησή του. Σε αυτό το στάδιο, προσπαθούμε να δώσουμε αρκετή ενέργεια στο παιδί. Έτσι, παράλληλα με τη διήγησή μας, δραματοποιούμε και την αντίστοιχη σκηνή. Ενσαρκώνουμε τους ρόλους των ηρώων. Αυτό, μπορεί να γίνει παίρνοντας διάφορες φωνές, διάφορες εντάσεις, διαφορετικό ύφος για κάθε ήρωα, αλλά ταυτόχρονα χρησιμοποιώντας κάποια υφάσματα ή κάποια αντικείμενα, τα οποία να χαρακτηρίζουν τον κάθε ήρωα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η χρήση ενός μεγάλου μυτερού καπέλου, κάποιο ύφασμα για μπέρτα και ένα σκουπόξυλο για την ενσάρκωση μιας μάγισσας...

Πιο πάνω αναφέρθηκε ότι στη γωνιά του παραμυθιού μπορεί να έχετε κάποια αυτοσχέδια ή μη όργανα ή κάποιο cd player. Αυτά, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ήχους που πιθανόν να περιγράφονται μέσα στο βιβλίο, όπως «έκανε ένα μπαμ! Και έσκασε...» ή «περπατούσε με ρυθμό ταράρα ταράρα». Επίσης, μπορούν να αποτελούν μεταβατικά στοιχεία των σκηνών. Για παράδειγμα κάθε φορά που αλλάζει η σκηνή, θα χτυπάτε μια μαράκα.

H συμμετοχή του παιδιού

Όλα αυτά, όμως, χωρίς τη συμμετοχή του παιδιού δεν έχουν και τόσο μεγάλη αξία. Παρακινούμε τα παιδιά στο παιχνίδι της αφήγησης. Μαζί μας κάνουν τις διάφορες φωνούλες, π.χ. των ζώων που υπάρχουν στο λιβάδι ή μαζί μας τρέχουν γρήγορα ως ποντίκια για να ξεφύγουν από τη γάτα που τα κυνηγά ή μαζί μας περπατούν στις μύτες των ποδιών τους για να κλέψουν το γλυκό και να μην τους ακούσει η μαμά αρκούδα.

Σε παράλληλη τροχιά με την αφήγηση, κάνουμε και ερωτήσεις, οι οποίες είτε ενεργοποιούν γνωστικούς και συναισθηματικούς μηχανισμούς ενεργητικής ακρόασης, του τύπου «πώς λέτε να νιώθει τώρα η μικρή αλεπουδίτσα; Τι θα κάνατε στη θέση της;», είτε προωθούν τη διατύπωση υποθέσεων για την εξέλιξη της ιστορίας, όπως «τι θα κάνει τώρα ο μάγος;», είτε για να διασφαλιστεί η παρακολούθηση και κατανόηση της ιστορίας «Τι είπαμε ότι θέλει να κάνει η μικρή κάμπια; Που πηγαίνει τώρα;».

Τελειώνοντας την αφήγηση, μπορούμε να ρωτήσουμε τα παιδιά μας τι τους έκανε εντύπωση, τι τους παραξένεψε, τι ήταν αυτό που τους φόβισε ή τι ήταν αυτό που θα άλλαζαν στην ιστορία. Για να κλείσει με μια ωραία ανάμνηση αυτή η ενεργητική διαδικασία, θα μπορούσαμε να τα παροτρύνουμε να αποτυπώσουν σε μια κόλλα χαρτί κάτι αυτά που θα τους ρωτούσαμε στο τέλος ή να εικονογραφήσουν με το δικό τους μοναδικό τρόπο την όλη ιστορία. Μια επίσης, δημιουργική δραστηριότητα θα ήταν να κατασκευάσουν τους ήρωες του παραμυθιού, έχοντας ως «όπλα» τους πηλό, πλαστελίνη, χαρτόνια ή οτιδήποτε άλλο αυτά σκαρφίζονταν. Αφήστε τα να δημιουργήσουν...

 

Διαβάστε επίσης...


Διαφήμιση