familylife.gr
Κολικοί: πώς να τους αντιμετωπίσετε!
Ευρετήριο Άρθρου
Κολικοί: πώς να τους αντιμετωπίσετε!
Σελίδα 2
Όλες οι Σελίδες

kolikoi-mpimperoΤο μωρό ήρθε στο σπίτι και ξαφνικά όλα άλλαξαν. Με τον ερχομό του μωρού στο σπίτι, τα πράγματα δεν είναι πάντοτε τόσο ρόδινα και ιδανικά όσο φαντάζονται οι γονείς.

Ξαφνικά υπάρχει ένα νέο μέλος που αναστατώνει τη ρουτίνα τους, που δεν το γνωρίζουν ακόμη, και που διεκδικεί δυναμικά τη θέση του και την ικανοποίηση των αναγκών του άμεσα, έχοντας ως όπλο το κλάμα. Το πρώτο τρίμηνο είναι ένα διάστημα προσαρμογής τόσο για το μωρό όσο και για τους γονείς, που ειδικά στη σημερινή τεχνοκρατική εποχή πανικοβάλλονται με το κλάμα του μωρού και αναζητούν οδηγίες χρήσεως. Το πιο σημαντικό θέμα που αντιμετωπίζουν τα μωρά στο πρώτο τρίμηνο της ζωής τους είναι οι κολικοί.

Της Ιωάννας Φούντζουλα, παιδιάτρου

Επιμέλεια: Βασιλική Ξανθού

 Τι είναι λοιπόν οι κολικοί;

Οι κολικοί είναι το επίμονο κλάμα ενός υγιούς βρέφους, ηλικίας έως 3 μηνών, που διαρκεί περισσότερες από 3 ώρες την ημέρα για τουλάχιστον 3 ημέρες την εβδομάδα και για τουλάχιστον 3 εβδομάδες. Ένα υγιές βρέφος μετά τη δεύτερη εβδομάδα ζωής παρουσιάζει κολικούς, όταν εμφανίζει παροξυσμούς, έντονου κλάματος, που συνδυάζονται με κοκκίνισμα του προσώπου και καμπτικές ή εκστατικές κινήσεις χεριών και ποδιών προς την κοιλιά. Οι κολικοί δεν είναι συνεχής πόνος, αλλά παροξυσμικός, που συνήθως δημιουργείται όταν το μωρό αποβάλλει αέρια ή κόπρανα, και επανέρχονται λίγο αργότερα. Παρουσιάζουν διακυμάνσεις στη συχνότητα και την έντασή τους, και ο πόνος είναι πιο έντονος τις απογευματινές ή βραδινές ώρες. Είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι δεν έχει αποδειχθεί συσχέτιση με το φύλο. Συνεπώς, υποφέρουν κοριτσάκια και αγοράκια.

Πού οφείλονται οι κολικοί των βρεφών;

Δυστυχώς δεν έχει αποσαφηνιστεί η αιτία των κολικών, παρότι έχουν διατυπωθεί πολλές θεωρίες. Ανάμεσα στις επικρατέστερες θεωρίες, θέση έχει η ανωριμότητα του γαστρεντερικού συστήματος ορισμένων βρεφών, που εκφράζονται με διαταραχή στην κινητικότητα του εντέρου. Σε μερικά βρέφη, επίσης, υπάρχει μειωμένη δραστικότητα ορισμένων ενζύμων που διασπούν τους υδατάνθρακες, όπως τη λακτόζη, με αποτέλεσμα να παράγονται πολλά αέρια στο έντερο του μωρού. Τελευταίες μελέτες ενοχοποιούν και κάποια βακτήρια, όπως η Klebsiella, που διαταράσσουν τη φυσιολογική χλωρίδα του εντέρου. Σε λίγες περιπτώσεις ενοχοποιείται αλλεργία στην πρωτεΐνη του αγελαδινού γάλακτος, οπότε χορηγείται υποαλλεργικό γάλα, ή η μητέρα που θηλάζει, βγάζει τελείως από το διαιτολόγιό της τα γαλακτοκομικά. Τελευταία, έδαφος κερδίζει και η νευροαναπτυξιακή θεωρία, που βλέπει τους κολικούς ως έκφραση νευρολογικής ανωριμότητας. Τα βρέφη που εμφανίζουν κολικούς, παρουσιάζονται πιο ευερέθιστα, υπεραντιδρούν στον πόνο και δυσκολεύονται να επανέλθουν σε κατάσταση ηρεμίας. Εδώ διαδραματίζει ρόλο και η αλληλεπίδραση μητέρας-βρέφους, και η σχέση που χτίζεται από τις πρώτες ημέρες ζωής μεταξύ τους. Έτσι θεωρείται ότι οι υπεραγχωμένες μητέρες δυσκολεύονται να χαλαρώσουν και να αφουγκραστούν τις ανάγκες του μωρού για επικοινωνία, οπότε προκύπτουν διαταραχές και ανισορροπίες σε αυτόν τον βασικό δεσμό. Ρόλο παίζει τόσο η προσωπικότητα της μητέρας όσο και οι ορμονικές αλλαγές που της συμβαίνουν και επιφέρουν ψυχολογικές μεταπτώσεις, καθώς και το έντονο άγχος για τη φροντίδα του νεογέννητου. Επιπλέον, συχνά ο μπαμπάς και οι γιαγιάδες δημιουργούν επιπλέον άγχος και ένταση στην ήδη εξαντλημένη μητέρα, φορτώνοντάς την ενοχές, ότι κακομαθαίνει το μωρό της με τις συχνές αγκαλιές ή ότι δεν το ταΐζει σωστά και επαρκώς. Ειδικά όταν υπάρχουν συγκρούσεις στη σχέση του ζευγαριού, η ένταση μεταφέρεται και στο ευαίσθητο βρέφος.

Όπως φαίνεται λοιπόν, η αιτιολογία των βρεφικών κολικών παραμένει ακόμη μια ημισκοτεινή υπόθεση, με πολλούς παράγοντες που φαίνεται να ευθύνονται.



 

Διαβάστε επίσης...


Διαφήμιση