familylife.gr
Ποτέ πια μόνα στο γιατρό...
Ευρετήριο Άρθρου
Ποτέ πια μόνα στο γιατρό...
σελίδα 2
Όλες οι Σελίδες

mona sto giatroΓιατί είναι τόσο σημαντικό οι γονείς να είναι μαζί με το παιδί όταν πάνε στο παιδίατρο;

Του Στέλιου Παπαβέντση, παιδιάτρου, www.pediatros-thes.gr

Τα περισσότερα παιδιά κάποια στιγμή κατά την παιδική ηλικία χρειάζεται να υποστούν ένα ιατρικό τεστ, μια εξέταση, μια διαγνωστική επέμβαση όπως αιμοληψία, λήψη ούρων, ράμματα, μια ακτινογραφία, έναν υπέρηχο ή άλλη διαγνωστική εξέταση, μια μικρή χειρουργική επέμβαση με τοπική αναισθησία, λήψη ούρων με καθετήρα ή βελόνα, ένεση φαρμάκου, παρακεντήσεις κα.

Οι ενέργειες αυτές μπορεί να χρειαστεί να γίνουν στο μαιευτήριο, στο νοσοκομείο, στο ιατρείο.

Ακόμα και μια απλή εξέταση σε παιδίατρο μπορεί να είναι επώδυνη και τραυματική εμπειρία για ένα παιδί, επομένως γονείς και επαγγελματίες υγείας χρειάζεται να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να απαλύνουμε τον πόνο των παιδιών κατά την διάρκεια αυτών των διαδικασιών.

Τα παιδιά, μικρά και μεγάλα, που μιλούν ή ακόμα όχι, έχουν το δικαίωμα να αντιμετωπίζουν τον λιγότερο δυνατό πόνο και δυσφορία κατά την διάρκεια εξετάσεων και δοκιμασιών.

Οι γονείς είναι καλό να είναι ενημερωμένοι και προετοιμασμένοι για αυτές τις καταστάσεις, να γνωρίζουν τους τρόπους που μπορεί να μειωθεί η ανησυχία του παιδιού, ο πόνος και το άγχος του. Αυτό που βγαίνει συνήθως «φυσικά» ως αντίδραση του ενήλικα είναι να υποσχεθεί στο παιδί ότι το τεστ ή η αιμοληψία δεν θα πονέσει ή ότι «θα πονέσει λίγο».

Τα παιδιά, ωστόσο, αναφέρουν ότι αυτή η τακτική δεν βοηθάει, αντίθετα συχνά κάνει τα πράγματα και το συμβάν χειρότερο.

Ακολουθούν τακτικές που μπορούν να υιοθετήσουν οι γονείς ώστε να απαλύνουν τον φόβο και το άγχος του παιδιού τους:

Τι λέμε στο παιδί που ρωτάει: «Θα πονέσει;» Πάντα πρέπει να αποκρινόμαστε με ειλικρίνεια και όχι με ψέματα. Από την άλλη μεριά, χρειάζεται να κάνουμε την απάντηση πιο διπλωματική και υποφερτή για το παιδί, ώστε αντί να του πούμε κατευθείαν «ναι, θα πονέσει» να του πούμε καλύτερα «μερικά παιδιά λένε ότι πονάει κάπως, άλλα δεν ενοχλούνται και πολύ».

Ο πόνος είναι μια πολύ υποκειμενική κατάσταση. Η έντασή του μπορεί να μειωθεί με τεχνικές απόσπασης προσοχής, χαλάρωσης, ειδικές τεχνικές αναπνοών ή με επιβράβευση.

Πολλές φορές τα μικρά παιδιά χρησιμοποιούν την λέξη «πόνος» για διαφορετικές καταστάσεις, όπως όταν φοβούνται, νιώθουν άγχος ή δυσφορία.

Αυτό πρέπει να το γνωρίζουν οι γονείς, για παράδειγμα να μην εκπλήσσονται όταν το παιδί τους λέει ότι πονάει με το που ακουμπάει ο γιατρός το στηθοσκόπιο στο δέρμα και να μην αρνούνται αυτήν την διαπίστωση του παιδιού τους.

Πριν από την εξέταση, είναι σημαντικό γονείς και παιδί να γνωρίζουν τον λόγο για τον οποίο θα γίνει η εξέταση και ποιο όφελος θα προκύψει από αυτήν.

Επίσης πρέπει να περιγράψουμε στο παιδί τον τόπο όπου θα γίνει, τι περίπου θα συμβεί, τι περίπου θα νιώσει. Μπορεί να χρειαστεί να εξηγήσουμε ξανά και ξανά στο παιδί την διαδικασία και να απαντούμε σε τυχόν ερωτήσεις του.

Οι επεξηγήσεις αυτές πρέπει να γίνονται δυο τρεις μέρες πριν την εξέταση όσο πιο μεγάλο είναι το παιδί (σχολικής ηλικίας και έφηβοι), ενώ όσο πιο μικρό είναι τόσο οι επεξηγήσεις μας πρέπει να γίνονται αμέσως πριν την επέμβαση.

Συχνά βοηθάει πριν την εξέταση ή και μετά από αυτήν οι γονείς να παίξουν με το παιδί κάνοντας μια αναπαράσταση της διαδικασίας, με αλλαγές ρόλων, με το παιδί να είναι ο γιατρός και η μητέρα ο ασθενής κλπ.

Κατά την διάρκεια της διαδικασίας, οι γονείς είναι καλό να είναι παρόντες και μαζί με το παιδί τους, ανεξάρτητα από ηλικία.

Οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να ενθαρρύνουν την παρουσία του γονέα κατά την διάρκεια της εξέτασης και να καθοδηγούν κατάλληλα την μητέρα ή/ και τον πατέρα στο πως θα βοηθήσει το παιδί.

Η συντριπτική πλειονότητα των εξετάσεων μπορεί και πρέπει να γίνουν με το παιδί σε σωματική επαφή με τους γονείς του: στην αγκαλιά ή τουλάχιστον κρατώντας το χέρι του παιδιού.

Ο μητρικός θηλασμός κατά την διάρκεια μιας επώδυνης για το παιδί διαδικασίας ή αμέσως μετά έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον πόνο και το κλάμα του παιδιού και πρέπει να ενθαρρύνεται από τους επαγγελματίες υγείας.

Ο εμβολιασμός για παράδειγμα μπορεί να γίνεται με το μωρό αγκαλιά στο στήθος της μαμάς του.

Πέραν του στήθους, ιδέες απόσπασης προσοχής για μικρά βρέφη κάτω των 6 μηνών είναι:
• Χάιδεμα στο πρόσωπο ή ελαφρύ ρυθμικό χτύπημα του γονιού

• Βρεφικά παιχνίδια όπως κουδουνίστρες, καμπανάκια κλπ

• Οι γονείς να τραγουδούν στο μωρό κάτι που έχει συνηθίσει και του αρέσει

• Φάσκιωμα του βρέφους, αν αυτό το ηρεμεί, για παράδειγμα σε αιμοληψία στο ένα χέρια φασκιώνουμε το άλλο χέρι και τα πόδια.

• Χορήγηση σουκρόζης κατά την διάρκεια του επώδυνου ερεθίσματος

• Πιπίλα



 

Διαβάστε επίσης...


Διαφήμιση