familylife.gr
Τι ακούει μια λεχώνα στο μαιευτήριο;
Ευρετήριο Άρθρου
Τι ακούει μια λεχώνα στο μαιευτήριο;
σελίδα 2
σελίδα 3
Όλες οι Σελίδες

lexwna maieutirioΟι λεχώνες καθημερινά, κατά την παραμονή τους στα μαιευτήρια, ακούνε διάφορα για τον θηλασμό δια στόματος επαγγελματιών υγείας.

Συχνά, πολλά από αυτά είναι επιστημονικά αναληθή και παραπλανητικά, με αποτέλεσμα να οδηγούν τις μητέρες σε πρόωρο αποθηλασμό...

του Στέλιου Παπαβέντση, Παιδίατρου, MRCPCH, DCH, IBCLC wwww.pediatros-thes.gr

Τι θα ακούσει η λεχώνα στο μαιευτήριο;

«Δεν είναι απαραίτητο να αρχίσει ο θηλασμός τις πρώτες μέρες».

«Μια μητέρα που θέλει πραγματικά να θηλάσει θα θηλάσει όταν πάει στο σπίτι μετά την έξοδο από το μαιευτήριο».

«Τις πρώτες μέρες στο μαιευτήριο προέχει η ασφάλεια του νεογέννητου και η άνεση της μητέρας, δίνονται μπιμπερό επειδή η μητέρα δεν έχει ακόμα γάλα και για να μην έχει πρόβλημα υγείας το μωρό. Έπειτα μπορεί να ξεκινήσει ο θηλασμός».

«Το γάλα της λεχώνας κατεβαίνει αυτόματα την τρίτη με τέταρτη μέρα, τι και αν έχει γίνει πριν».

«Καλό είναι το πρωτόγαλα, ας βάλουμε και στο στήθος το μωρό, αλλά παράλληλα ας δίνουμε και ξένο γάλα στο μαιευτήριο για να μην χάσει βάρος ή να μην πάθει υπογλυκαιμία ή ίκτερο».

«Ας ξεκουραστεί η μητέρα τις πρώτες μέρες μετά την γέννηση, να αναλάβει το μαιευτήριο την φροντίδα και το τάισμα του μωρού, και έπειτα στο σπίτι με πλήρεις δυνάμεις προσπαθεί τον θηλασμό».

Αυτά ακούγονται καθημερινά από στόματα επαγγελματιών υγείας προς λεχώνες σε μαιευτήρια της χώρας μας. Είναι όλα επιστημονικά αναληθή, παραπλανητικά και οδηγούν συστηματικά τις μητέρες σε πρόωρο αποθηλασμό.

Ποια είναι η πραγματικότητα;

Η πραγματικότητα είναι ότι οι πρώτες κρίσιμες ώρες και μέρες στο μαιευτήριο έχουν απόλυτα κρίσιμη σημασία τόσο για την τύχη του θηλασμού, όσο και για την υγεία της μητέρας και του βρέφους και για την σύνδεση μεταξύ τους.

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός – και κάτι παραπάνω, όσον αφορά τον θηλασμό.

Καταρχήν είναι πολύ σημαντικό η επαφή μητέρας και παιδιού και ο θηλασμός να γίνουν ΑΜΕΣΩΣ μετά την γέννηση του παιδιού, εφόσον μητέρα και παιδί είναι υγιή, μέσα στο πρώτο μισάωρο και για τουλάχιστον τις πρώτες δύο ώρες της ζωής.

Με την άμεση επαφή μητέρας βρέφους οι έρευνες δείχνουν μια σειρά καλύτερων εκβάσεων:

Βοηθούμε στην εδραίωση του αποκλειστικού θηλασμού.

Βοηθούμε το μωρό να θηλάσει για περισσότερους μήνες.

Ενισχύουμε το δέσιμο μητέρας-βρέφους και την αλληλεπίδρασή τους – «ερωτεύονται» ο ένας τον άλλο, με διαφορά στην σύνδεσή τους ακόμα και ένα χρόνο αργότερα.

Η μητέρα αποκτά μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και διαβάζει καλύτερα τα σημάδια πείνας και κορεσμού του μωρού της.

Διατηρούμε τη φυσιολογική θερμοκρασία του μωρού καλύτερα από κουβέρτες και θερμαντήρα.

Η μητέρα μοιράζεται με το νεογέννητο φυσιολογικά, αβλαβή μικρόβια, το βοηθά να χτίσει φυσιολογική χλωρίδα στο δέρμα και τους βλεννογόνους του και το προστατεύει έτσι από τα επικίνδυνα μικρόβια του νοσοκομείου, τα οποία συχνά μεταδίδουν γιατροί και μαίες.

Βοηθάμε στη μεταβολική σταθερότητα του μωρού και αποτρέπουμε την υπογλυκαιμία.

Το μωρό εμφανίζει μεγαλύτερη σταθερότητα στο αναπνευστικό και κυκλοφορικό του σύστημα, πιο ήρεμη ανάσα και πιο αργούς καρδιακούς χτύπους..

Το μωρό έχει λιγότερη έκλυση ορμονών του στρες, όπως η κορτιζόλη και οι κατεχολαμίνες, ορμόνες που σε έντονη και παρατεταμένη έκλυση καταστρέφουν εγκεφαλικά κύτταρα και αναστέλλουν την ανάπτυξη.

Το μωρό επιδεικνύει μεγαλύτερη ωριμότητα στην συμπεριφορά και το νευρικό του σύστημα, με λιγότερο κλάμα και πιο σταθερά σημάδια πείνας και κορεσμού.

Βοηθάμε να επιταχυνθεί η έξοδος του μηκώνιου – τα πρώτα μαύρα κόπρανα του μωρού- και επομένως μειώνουμε τον κίνδυνο για σοβαρό ίκτερο κατά τις πρώτες ημέρες.

Μέσα από την απελευθέρωση της ορμόνης ωκυτοκίνης περιορίζουμε την κολπική αιμορραγία μετά τον τοκετό, βοηθούμε τη μήτρα να συσπαστεί και να αποβάλλει πλήρως τον πλακούντα, με συνέπεια λιγότερη απώλεια αίματος για την μητέρα και μικρότερη πιθανότητα για αναιμία ή για μετάγγιση.

Τι λένε οι έρευνες...

Σε μελέτη από την Πολωνία το 2002 συμπεραίνεται ότι έστω και είκοσι λεπτά μαζί με τη μαμά αμέσως μετά τον τοκετό μεταφράζονται για το βρέφος σε ένα με δύο μήνες περισσότερους αποκλειστικού θηλασμού.

Σύμφωνα με βρετανική έρευνα που δημοσιεύθηκε το 2006, 16% όλων των θανάτων στη νεογνική περίοδο θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν όλα τα μωρά θήλαζαν από την πρώτη ημέρα της ζωής τους και 22% των θανάτων αυτών θα αποφεύγονταν εάν ο θηλασμός ξεκινούσε κατά την πρώτη ώρα.

Σουηδοί ερευνητές επισήμαναν ότι εάν ένα μωρό άγγιζε με τα χείλια του τη θηλή της μητέρας του κατά την πρώτη ώρα της ζωής του, η μαμά το κρατούσε κοντά της εκατό λεπτά περισσότερο την κάθε ημέρα από ότι μητέρες που δεν είχαν το μωρό αρχικά κοντά τους.

«Μα δε θέλει να ξεκουραστεί μια μητέρα μετά τον τοκετό;»

Επιστήμονες χώρισαν νεογέννητα σε δύο ομάδες: στην πρώτη τα μωρά απολάμβαναν πρώιμη επαφή δέρμα με δέρμα με τη μαμά τους.

Στη δεύτερη τα μωρά έλαβαν φροντίδα σύμφωνη με τις πρακτικές του παρελθόντος. 90% των γυναικών που είχαν τα μωρά τους αγκαλιά δήλωσαν ικανοποιημένες από αυτόν τον τύπο φροντίδας και θα τον επέλεγαν ξανά την επόμενη φορά.

Αντίθετα, 70% των γυναικών που είχαν το μωρό μακριά τους δε θα ήθελαν να έχουν αυτόν τον τύπο φροντίδας ξανά στο επόμενο παιδί τους.

Μελέτες από την Αμερική δείχνουν ότι μητέρες που θηλάζουν το μωρό τους μέσα στο πρώτο δίωρο παρουσιάζουν λιγότερο άγχος, καλύτερη ψυχική διάθεση, αργούς καρδιακούς παλμούς και μειωμένα επίπεδα κορτιζόλης – ορμόνης του στρες – στο αίμα τους.

Σύμφωνα με έρευνες, ακόμα και ένα λεπτό απομάκρυνσης του νεογεννήτου για να ζυγιστεί και να επιστρέψει στη μαμά του θα διαταράξει το ένστικτό του και ίσως αποτρέψει τη μαγική χημεία με τη μητέρα του.

Η αρνητική επίδραση του αρχικού αποχωρισμού από τη μαμά δεν αντιρροπίζεται ούτε με τις πρακτικές του rooming in και της απρόσκοπτης αγκαλιάς.

Τα ευρήματα των επιστημόνων υποστηρίζουν την ύπαρξη μιας «ευαίσθητης περιόδου» κατά τις πρώτες ώρες της ζωής, κατά τη διάρκεια της οποίας η στενή επαφή μητέρας και παιδιού μπορεί να επιφέρει μακροπρόθεσμες θετικές επιδράσεις στο δέσιμο τους.

Τι συμβαίνει σε ελληνικά μαιευτήρια;

Κι όμως, είναι ακόμα πολύ συχνό σε μαιευτήρια στην Ελλάδα να μην δίνουν το μωρό στην μητέρα μόλις γεννηθεί.

Υποστηρίζουν ότι πρέπει πρώτα να εξεταστεί, να πλυθεί, να κάνει ένεση βιταμίνης Κ, να γίνει αναρρόφηση στα ρουθούνια του, να ντυθεί, να του δοθεί τσάι ή ξένο γάλα και έπειτα να δοθεί στην μητέρα.

Υποστηρίζουν ακόμα ότι δεν γίνεται να δώσουν το μωρό στην μητέρα στον χώρο της ανάνηψης, πρέπει πρώτα να βγει ο πλακούντας, να ξεκουραστεί η μητέρα, δεν μπορεί να το πάρει αμέσως μετά από καισαρική τομή και άλλα. Όλα αυτά είναι επιστημονικά ανυπόστατα.

Πολλές φορές το μωρό δίνεται στην μητέρα δύο ώρες μετά την γέννηση, όταν πηγαίνουν από τον χώρο της ανάνηψης στο δωμάτιο.

Αλλά η φύση προέβλεψε το ανθρώπινο νεογέννητο που γεννιέται υγιές να είναι σε εγρήγορση και ενεργοποιημένο κατά τις πρώτες μία με δύο ώρες μετά την γέννηση, ώστε να έρθει σε επαφή με την μητέρα του και να θηλάσει, ενώ μετά τις δύο ώρες πέφτει σε βαθύ και συχνά παρατεταμένο ύπνο.

Συχνά λοιπόν ρωτάω τις μητέρες: «Πήρατε το μωρό στην αγκαλιά σας αμέσως μετά την γέννηση;» και μου απαντούν με απορία: «Το πήρα, όχι αμέσως βέβαια, μου το έδωσαν μετά από δύο ώρες όταν το ετοίμασαν και φύγαμε από την ανάνηψη, το έβαλα κοντά μου αλλά κοιμόταν». Φυσικά δεν ξεκινάει έτσι ο θηλασμός, ούτε η σύνδεση της μητέρας με το μωρό της.



 

Διαβάστε επίσης...


Διαφήμιση