familylife.gr
Τα οδοντικά προβλήματα του μωρού!
Ευρετήριο Άρθρου
Τα οδοντικά προβλήματα του μωρού!
σελίδα 2
Όλες οι Σελίδες

barakis faqΤα πρώτα δόντια του μωρού, αρχίζουν να αναπτύσσονται στο πρώτο τρίμηνο της κύησης, ενώ τα μόνιμα στο δεύτερο.

Του Μάριου Ανδρέου, παιδιάτρου, www.paidiatros.gr

Γι' αυτό διαταραχές στην υγεία της εγκύου, μπορεί να προκαλέσουν βλάβες τόσο στα νεογιλά όσο και στα μόνιμα δόντια του μωρού.

Μερικά φάρμακα (όπως οι τετρακυκλίνες) μπορεί να επηρεάσουν το χρώμα και τη σύσταση των δοντιών. Γι' αυτό κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης θα πρέπει να είστε πολύ προσεκτικές με τα φάρμακα που παίρνετε και να έχετε πάντοτε τη σύμφωνη γνώμη του γιατρού σας.

Πότε θα πρέπει να γίνει η πρώτη επίσκεψη στον παιδοδοντίατρο;

Οι παιδοδοντίατροι είναι οδοντίατροι ειδικά εκπαιδευμένοι για τη σωστή, αποτελεσματική και όσο γίνεται πιο ευχάριστη για τα παιδιά αντιμετώπιση των οδοντιατρικών προβλημάτων τους.

Ο παιδοδοντίατρος είναι υπεύθυνος για την υγεία τον στόματος, όπως ο παιδίατρος είναι υπεύθυνος για τη γενική υγεία του παιδιού σας.

Η πρώτη επίσκεψη στον παιδοδοντίατρο θα πρέπει να γίνει πριν από τα πρώτα του γενέθλια. Σ' αυτήν την πρώτη επίσκεψη ο παιδοδοντίατρος θα οργανώσει και θα σας προτείνει να ακολουθήσετε ένα ολοκληρωμένο προληπτικό πρόγραμμα, θα αξιολογήσει την οδοντική ανάπτυξη του παιδιού, θα σας δώσει συμβουλές για τη διατροφή του και θα σας ενημερώσει για το πως να αποφύγετε τυχόν προβλήματα.

Η δεύτερη επίσκεψη πρέπει να γίνει όταν το παιδί σας γίνει 2,5 - 3 ετών και έχει πλέον ολοκληρωθεί η ανατολή όλων των παιδικών δοντιών.

Σκοπός της επίσκεψης είναι να ελεγχθεί αν όλα τα δόντια έχουν ανατείλει φυσιολογικά, αν υπάρχει τερηδόνα και αν τηρείται σωστά το προληπτικό πρόγραμμα. Θα γίνουν τέλος οι απαραίτητες αλλαγές στο πρόγραμμα, ώστε να προσαρμοστεί στις ανάγκες αυτής της ηλικίας.

Η τρίτη επίσκεψη θα πρέπει να γίνει στην ηλικία των 3,5 - 4 ετών. Θα γίνει έλεγχος για να διαπιστωθεί αν όλα εξελίσσονται φυσιολογικά στην ανάπτυξη των δοντιών του παιδιού και αν υπάρχει τερηδόνα. Θα προσαρμοστεί ξανά το προληπτικό πρόγραμμα και θα γίνει η πρώτη τοπική φθορίωση στο παιδί.

Μετά από αυτήν την ηλικία ο παιδοδοντίατρος θα πρέπει πλέον να εξετάζει το παιδί κάθε 6 έως 12 μήνες, ανάλογα με τις ανάγκες του. Να παρακολουθεί την ανάπτυξη των δοντιών και την τυχόν εμφάνιση τερηδόνας, να προσαρμόζει το προληπτικό πρόγραμμα και να κάνει τις τοπικές φθοριώσεις.

Πότε αρχίζουν να εμφανίζονται τα πρώτα δόντια στο στόμα;

Το πρώτο δόντι εμφανίζεται συνήθως ανάμεσα στον 6ο και τον 8ο μήνα. Μέχρι την ηλικία των 3 ετών θα πρέπει και τα 20 παιδικά δόντια να έχουν ανατείλει. Η πρώιμη ή η καθυστερημένη ανατολή των δοντιών είναι συνήθως κληρονομική και δε σχετίζεται αναγκαστικά με κάποιο πρόβλημα. Αν το μωρό σας, όμως, δεν έχει βγάλει κανένα δόντι μέχρι το 12ο μήνα θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν παιδοδοντίατρο.

Τι συμπτώματα παρουσιάζονται όταν εμφανίζονται τα δόντια στο στόμα του μωρού και τι μπορώ να κάνω για να το βοηθήσω;

Κόκκινα και διογκωμένα ούλα.

Μεγάλη ποσότητα σάλιου.

Δυσφορία και γκρίνια.

Αλλαγή στις συνήθειες διατροφής.

Ανορεξία.

Ανησυχία στον ύπνο.

Γενικά, τα συμπτώματα πού σχετίζονται με την ανατολή των δοντιών είναι ήπια. Για να ανακουφίσετε το μωρό σας από τις ενοχλήσεις αυτές θα πρέπει να του καθαρίζετε το στόμα 2-3 φορές την ημέρα με μία βρεγμένη γάζα και να του δίνετε να δαγκώνει κρύα παιχνίδια πού είναι κατασκευασμένα γι' αυτό το σκοπό.

Ακόμη και ένα απλό κρύο καθαρό πανί μπορεί να το ανακουφίσει.

Αν παρατηρήσετε πυρετό, εξανθήματα, εμετούς ή διάρροια θα πρέπει να επισκεφθείτε τον παιδίατρο σας, διότι είναι πιθανό να συμβαίνει στο μωρό σας κάτι άλλο, πού δε σχετίζεται με την ανατολή των δοντιών του.

Πρέπει το παιδί να χρησιμοποιεί πιπίλα;

Τα βρέφη έχουν έντονα ανεπτυγμένο το ένστικτο του θηλασμού, το οποίο αφενός ικανοποιεί την ανάγκη της διατροφής, αφετέρου υποκαθιστά τη σύνδεσή τους με τη μητέρα και ως εκ τούτου τους προσφέρει μεγάλη ευχαρίστηση.

Για να ικανοποιήσει αυτήν του την ανάγκη το παιδί χρησιμοποιεί τα δάχτυλά του ή άλλα αντικείμενα. Η πιπίλα είναι ένας επιβεβλημένος αλλά και συνηθισμένος τρόπος κάλυψης της ανάγκης του θηλασμού, πού μπορεί να λειτουργήσει και προληπτικά κατά της συνήθειας θηλασμού του δακτύλου.

Προσπάθεια αποφυγής της οδηγεί στο θηλασμό του δακτύλου το οποίο σαν υποκατάστατο της συνήθειας έχει σοβαρές συνέπειες στην ανάπτυξη των γνάθων.

Η χρήση της πιπίλας είναι λοιπόν προτιμότερη από το πιπίλισμα του δακτύλου, διότι η συνήθεια αυτή σταματά ευκολότερα και δεν προκαλεί το ίδιο σοβαρές στοματογναθικές ανωμαλίες.

Γι' αυτό οι γονείς θα πρέπει να επιμένουν στη χρήση της και όχι να την αποφεύγουν.

Πότε πρέπει να σταματήσει η χρησιμοποίηση της πιπίλας;

Η χρησιμοποίηση τόσο της πιπίλας όσο και της συνήθειας του δακτύλου θα πρέπει να σταματήσει πριν την ηλικία των 4 ετών. Έτσι, τυχόν παραμορφώσεις των δοντιών ή των γνάθων θα προλάβουν να διορθωθούν από μόνες τους με το χρόνο.

Αντίθετα, αν η συνήθεια αυτή παραταθεί μετά το 4ο έτος, όπως συμβαίνει με το θηλασμό του δακτύλου, οι παραμορφώσεις κινδυνεύουν να γίνουν μόνιμες και η επιδιόρθωση τους δύσκολη.

Στις περιπτώσεις αυτές ο πλέον κατάλληλος για να συμβουλευτείτε είναι ο παιδοδοντίατρος σας, ο οποίος θα σας δώσει οδηγίες σχετικά με τους τρόπους θεραπείας και διακοπής των συνηθειών αυτών.


Πώς πρέπει να είναι μία σωστή πιπίλα;

Το μέγεθος της πιπίλας πρέπει να είναι τέτοιο, ώστε να μη χωράει ολόκληρη στο στόμα του παιδιού.

Η θηλή πρέπει να είναι μαλακή με λεπτό και ευλύγιστο αυχένα.

Το σχήμα της πρέπει να είναι ανατομικά συμμετρικό, για να είναι πάντα σωστά τοποθετημένη στο στόμα του μωρού.

Η προστατευτική ασπίδα πρέπει να έχει κατάλληλη καμπυλότητα για να εφαρμόζει ικανοποιητικά στην περιοχή των χειλιών και να έχει πολλές και μεγάλες τρύπες αερισμού, ώστε να μην ερεθίζεται το δέρμα γύρω από τα χείλη.

Επίσης, να είναι έτσι κατασκευασμένη, ώστε να είναι εντελώς αδύνατη η αποσυναρμολόγησή της από ένα παιδί.

Τέλος, η στήριξη της με κορδέλα γύρω από το λαιμό του μωρού απαγορεύεται αυστηρά διότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος πνιγμού.

Τι πρέπει να προσέχω στη δίαιτα του παιδιού μου;

Το μητρικό γάλα αποτελεί αναμφισβήτητα την ιδανική τροφή για το βρέφος, μια και περιέχει όλα τα απαραίτητα συστατικά που συμβάλλουν στην ισορροπημένη ανάπτυξη του νεογέννητου.

Εφ' όσον αποφασίσατε να το φέρετε στον κόσμο είναι πραγματικά κρίμα να του στερήσετε αυτή τη μοναδική εμπειρία.

Μετά τους πρώτους μήνες θα προχωρήσετε στο σταδιακό εμπλουτισμό της διατροφής του. Οι βασικές διαιτητικές συνήθειες τον παιδιού διαμορφώνονται στα πρώτα χρόνια της ζωής του, όταν δηλαδή οι γονείς έχουν τον απόλυτο έλεγχο της διατροφής του.

Γι' αυτό, είναι πολύ σημαντική η επιλογή των τροφών και οι σχετικές συνήθειες που υιοθετούνται. Προσπαθήστε γενικά να αποφεύγετε τροφές που περιέχουν πολύ ζάχαρη. Μην προσθέτετε ζάχαρη στο γάλα του ή στις διάφορες τροφές του.

Αν το παιδί σας χρειάζεται να τρώει κάτι ανάμεσα στα κύρια γεύματα θα πρέπει να αποφεύγονται τροφές που περιέχουν ζάχαρη (τσίχλες, καραμέλες, μπισκότα, αναψυκτικά, ζαχαρούχοι χυμοί) ή είναι κολλώδεις (σταφίδες, αποξηραμένα φρούτα, πατατάκια) γιατί προκαλούν τερηδόνα.

Αντίθετα, τροφές όπως τα λαχανικά (καρότο, σέλινο, αγγούρι), τα φρούτα και οι φυσικοί χυμοί -πάντα χωρίς ζάχαρη- κρίνονται επιθυμητές.

Επίσης, πολύ καλή επιλογή είναι τα κίτρινα τυριά, που βοηθούν στην καταπολέμηση της τερηδόνας. Τα παιδιά αποδέχονται ευκολότερα τέτοιου είδους τροφές, αν δεν έχουν συνηθίσει προηγουμένως σε τροφές με μεγάλη περιεκτικότητα σε ζάχαρη.

Κακές συνήθειες διατροφής προάγουν γενικά την εμφάνιση της τερηδόνας σε κάθε ηλικία. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της επίδρασης της διατροφής στην τερηδόνα είναι η τερηδόνα του θηλασμού.

Τι είναι η τερηδόνα του θηλασμού;

Η τερηδόνα του θηλασμού είναι μια βαριάς μορφής καταστροφή των δοντιών, η οποία οφείλεται σε κακό τρόπο διατροφής των παιδιών. Αυτή η μορφή τερηδόνας παρατηρείται συνήθως σε παιδιά από 2 έως 5 ετών και αφορά τα νεογιλά δόντια τους.

Που οφείλεται η τερηδόνα αυτή;

Η πιο συνηθισμένη αιτία της τερηδόνας αυτής της μορφής είναι το τάισμα με το μπιμπερό ενώ το μωρό κοιμάται. Κατά τη διάρκεια του ύπνου η ποσότητα του σάλιου στο στόμα μειώνεται σημαντικά και το γάλα, ανεξάρτητα από το αν περιέχει ζάχαρη ή όχι, παραμένει πάνω στα δόντια και προκαλεί τερηδόνα. Το ίδιο αποτέλεσμα θα έχουμε αν αντί για γάλα βάλουμε στο μπιμπερό χυμό, έστω και αραιωμένο, ή νερό με ζάχαρη ή μέλι ή αν δίνουμε στο παιδί πιπίλα πού είναι βουτηγμένη σε μέλι ή σε ζάχαρη.

Ακόμη και το μητρικό γάλα μπορεί να προκαλέσει τέτοιου είδους βλάβες αν το παιδί έχει την ευκαιρία να θηλάζει και μετά την ηλικία του ενός έτους και όποτε θέλει κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Το τάισμα του μωρού σας με το μπιμπερό θα πρέπει λοιπόν να γίνεται όταν είναι όρθιο και ξύπνιο και να κοιμάται πάντα με καθαρά δόντια.

Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπιστεί η τερηδόνα τον θηλασμού;

Ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης της τερηδόνας του θηλασμού είναι η πρόληψή της. Η πρόληψη γίνεται με την ενημέρωση των γονέων για το τι πρέπει να κάνουν και τι να αποφεύγουν.

Πώς μπορώ να προλάβω την τερηδόνα του θηλασμού;

Θηλάστε το μωρό σας τουλάχιστον μέχρι τον 4ο ή 6ο μήνα.

Χρησιμοποιείτε το μπιμπερό μόνο για γάλα ή νερό και μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ποτέ όταν το παιδί κοιμάται.

Καθαρίζετε πάντα τα δόντια του μωρού σας πριν κοιμηθεί. Μέχρι να μπορέσει το μωρό να πιει από ποτήρι ταΐστε τους χυμούς ή αλλά υγρά με το κουταλάκι.

Μη δίνετε ποτέ στο μωρό σας πιπίλα βουτηγμένη σε ζάχαρη ή μέλι. Είναι ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί στα δοντάκια του.

Μόλις εμφανιστούν τα πρώτα δόντια στο στόμα του παιδιού ξεκινήστε τη διαδικασία καθαρισμού των δοντιών μετά από κάθε γεύμα. Χρησιμοποιήστε αρχικά μία βρεγμένη γάζα και αργότερα μια μικρή και μαλακή οδοντόβουρτσα χωρίς οδοντόπαστα.

Κατά τη διάρκεια του ταΐσματος κρατήστε στα χέρια σας το μωρό σας και το μπιμπερό. Έτσι το παιδί μαθαίνει ότι οι γονείς είναι αυτοί που ελέγχουν το μπουκάλι.

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να συγχέεται η ώρα που το παιδί τρώει με την ώρα που κοιμάται, μια και πρόκειται για δύο ξεχωριστές δραστηριότητες.

Επισκεφθείτε τον παιδοδοντίατρο, πριν συμπληρώσει το παιδί σας τους 12 μήνες και βέβαια, ποτέ αργότερα από την ηλικία των 3 ετών.

Πότε μπορώ να σταματήσω τη χρήση του μπιμπερό;

Από την ηλικία που το παιδί μπορεί να κάθεται μόνο του μπορεί και πρέπει να αρχίσει να πίνει τα υγρά από ειδικό ποτήρι με στόμιο. Γενικά, στόχος σας πρέπει να είναι το παιδί να έχει σταματήσει τη χρήση του μπιμπερό μέχρι το 12ο μήνα.

Πώς μπορώ να το επιτύχω;

Υπάρχουν τρεις μέθοδοι που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για τη διακοπή της συνήθειας του μπιμπερό:

Ο δραστικότερος τρόπος είναι, βέβαια, να πεταχτεί το μπιμπερό στα σκουπίδια μετά τους 12 μήνες.

Ένας άλλος είναι να αραιώνεται σταδιακά το γάλα με νερό, έτσι ώστε σε δύο εβδομάδες το περιεχόμενο του μπουκαλιού να είναι πλέον σκέτο νερό.

Ένας τρίτος τρόπος είναι να μειώνεται καθημερινά η ποσότητα του γάλακτος μέχρι να σταματήσει η συνήθεια.

Η έγκαιρη αντικατάσταση του μπιμπερό με ένα ειδικό ποτηράκι με στόμιο θα οδηγήσει ομαλά το μικρό στο κανονικό ποτήρι.

 

Διαβάστε επίσης...


Διαφήμιση