familylife.gr
Συναντάμε τον Διονύση Τσακνή, μουσικό

dionysis_tsaknisΌλοι ή σχεδόν όλοι έχουμε τραγουδήσει τραγούδια του Διονύση Τσακνή, σε εφηβικά πάρτυ, σε γιορτές, δυνατά στο αυτοκίνητο, σε δύσκολες ώρες μοναξιάς, με φίλους ή χωρίς.

Και τα έχουμε αγαπήσει. Πόσοι όμως γνωρίζετε ότι είναι πατέρας τεσσάρων παιδιών και ότι εκτός από τα ωραία τραγούδια, γράφει μουσική για θεατρικές παραστάσεις και τηλεοπτικά σήριαλ;

Συνέντευξη στην Δήμητρα Μαυρίδου

Τον συναντήσαμε και μας μίλησε για τη μουσική, για τις νέες του δουλειές και, βέβαια, για τα παιδιά του.

Η συζήτησή μας ξεκίνησε φυσικά από τη μουσική...

Πόσο σημαντική είναι η μουσική στη ζωή σας; Είστε περισσότερο συνθέτης, τραγουδιστής ή τραγουδοποιός; Μήπως η λέξη μουσικός τα «χωράει» όλα;

Νομίζω ναι. Η λέξη μουσικός είναι πιο ευρεία έννοια. Απ' την άλλη, σκέφτομαι πως χωρίς να τραγουδάω, μπορώ, χωρίς να γράφω, κάπως δύσκολα...

Δεν μείνατε μόνο στη δισκογραφία και το τραγούδι. Έχετε γράψει μουσική και για θεατρικές παραστάσεις, τηλεοπτικές σειρές, ταινίες. Είναι πιο γοητευτική η διαδικασία αυτή από το τραγούδι;

Κάθε ένα έχει τη χάρη του και τη... χαρά του. Το τραγούδι προκύπτει από μια εσω-τερική ανάγκη, που δεν υπόκειται σε προγραμματισμούς και χρονοδιαγράμματα. Αν-τίθετα με το θέατρο που σχετίζεται με την ευλογημένη παραγγελία. Και την αποκαλώ ευλογημένη, γιατί σε ενεργοποιεί και σε θέλει σε μόνιμη ετοιμότητα.

Ποια είναι η διαδικασία της σύνθεσης μουσικής για ένα έργο που ήδη υπάρχει; Για παράδειγμα, το θεατρικό έργο ή ένα σενάριο; Παίρνετε έμπνευση από το ίδιο το έργο ή δημιουργείτε ανεξάρτητα από αυτό;

Θα πρόσθετα και μια τρίτη παράμετρο: τις οδηγίες και τη ματιά του σκηνοθέτη.

Φέτος αναλάβατε να γράψετε μουσική και για την παιδική θεατρική παράσταση «Το χρυσό κλειδί». Είναι η πρώτη φορά που ασχολείστε με το παιδικό θέατρο; Μιλήστε μας λίγο γι' αυτήν τη συνεργασία.

Είναι η δεύτερη, αν δεν με απατά η μνήμη μου. Μένω με τις καλύτερες εντυπώσεις για τις συνθήκες εργασίας μου, τόσο από τη θεατρική επιχειρηματία, όσο και από τον σκηνοθέτη και τους λοιπούς συντελεστές. Το κέφι μας αποτυπώνεται στην επιτυχία της παράστασης, και η συλλογική μας προσπάθεια επιβεβαιώνεται από το χειροκρότημα των παιδιών.

Τι πρέπει να έχει η μουσική που απευθύνεται σε παιδιά, για να τα κερδίσει; Είναι πιο δύσκολο να γράφει κανείς μουσική για παιδιά; Άραγε, η μουσική έχει ηλικιακές διαβαθμίσεις;

Η μουσική που απευθύνεται σε παιδιά, καταρχήν, δεν πρέπει να είναι «παιδική». Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά είναι πιο παρθένα σε μουσικά ακούσματα, άρα και πιο δεκ-τικά να ακούσουν μουσικά είδη για τα οποία οι μεγαλύτεροι σε ηλικία μπορεί να έχο-υν αποφανθεί αρνητικά. Ευκολότερα ένα παιδί μπορεί να ακούσει μουσικές που θεω-ρούνται δύσκολες. Υπ' αυτή την έννοια, ό,τι απευθύνεται σε παιδιά απαιτεί περισσό-τερη προσπάθεια και σεβασμό.

Ποια είναι η αγαπημένη σας δουλειά έως τώρα; Πείτε μας λίγα λόγια γι' αυτήν.

Είναι σίγουρο πως ξεχωρίζω κάποιες δουλειές μου, όπως επίσης θεωρώ πως κάποιες απ' αυτές αξίζουν από μένα μια δεύτερη ματιά. Είναι άδικο να τις βαθμολογήσω ή να «απονείμω» κάποιο βραβείο. Στο κάτω-κάτω, όλες είναι και ήταν ένα περιπετειώδες ταξίδι.

Οι μουσικές επιρροές σας ποιες είναι; Έχουν να κάνουν με έλληνες καλλιτέχνες ή με ξένους; Από πού αντλείτε την έμπνευσή σας;

Ευτυχώς, ήμουν πάντα ανοικτός σε όλα τα μουσικά ήδη, χωρίς αποκλεισμούς. Η έμ-πνευσή μου, πάλι, προέρχεται απ' αυτήν ακριβώς τη δεξαμενή ακουσμάτων.

Μία ακόμα δουλειά σας που μόλις κυκλοφόρησε, είναι και η μελοποίηση 12 πο-ιημάτων του ποιητή Γιάννη Σκαρίμπα. Πώς προέκυψε αυτή η ιδέα; Τι ήταν αυτό που σας «κέρδισε» στην ποίηση του Σκαρίμπα;

Ήδη από τις αρχές Νοεμβρίου βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία, παρέα με το βιβλίο με το συνολικό ποιητικό έργο αυτού του σπουδαίου «αιρετικού» καλλιτέχνη. Θα μπορούσα να σας μιλάω ώρες για τον Σκαρίμπα ως λογοτέχνη, ποιητή, ιστορικό και ιδιαίτερο, εντέλει, άνθρωπο. Ο σεβασμός στο έργο του και η αγάπη μου σε αυτό, με ώθησε στην ανάγκη να συνδεθώ μαζί του σε μια έκδοση, όπου το συνολικό ποιητικό του έργο το συνοδεύουν 12 μελοποιημένα από εμένα τραγούδια.

Τι άλλο να περιμένουμε από εσάς όσον αφορά τα επαγγελματικά σας σχέδια; Θα εμφανιστείτε κάπου φέτος;

Σίγουρα κάτι θα κάνω, δεν έχω μάθει, βλέπετε, να κάθομαι. Στην Αθήνα βλέπω να έρχομαι μετά τις γιορτές. Και λέω έρχομαι, γιατί ήδη ξεκίνησα μια μίνι χειμωνιάτικη περιοδεία.

Αν δεν κάνω λάθος είστε και πατέρας. Πόσα παιδιά έχετε και πόσο χρόνων είναι;

Νιώθετε ευθύνη απέναντί τους για τον κόσμο όπου τα φέρατε;

Είναι, ο Θεός να τα έχει καλά, τέσσερα. Οι ηλικίες καλύπτουν όλη την γκάμα:

26, 22, 13 και 11.

Όσο για την ευθύνη που λέτε, θα σας απαντούσα πως αυτή ακριβώς είναι που με κάνει

κάπως... καμπούρη. Μακάρι και το κράτος να αναλάμβανε το ένα εκατομμυριοστό αυτής της ευθύνης για τους νέους.

Ποια ήταν η πιο ευτυχισμένη στιγμή που έχετε περάσει με τα παιδιά σας και ποια η πιο «δύσκολη» στιγμή;

Νομίζω πως είμαι πολύ ευτυχισμένος και τυχερός άνθρωπος. Έχω να θυμάμαι και ζω μόνον όμορφες στιγμές μαζί τους. Όσο για τις δύσκολες, αρκεί ένας πονοκέφαλος ή μια μικρή αδιαθεσία (των παιδιών εννοείται) να με τρομοκρατήσει.

Τι σας προβληματίζει περισσότερο αυτήν τη στιγμή όσον αφορά την κατάσταση της χώρας μας; Η μουσική ξορκίζει, διώχνει τη λύπη;

Αν βρείτε κάτι που να με κάνει ευτυχή με την κατάσταση της χώρας και με ό,τι βιώνει ο πολίτης, πείτε το και σ' εμένα. Το έχω μεγάλη ανάγκη. Όσο για το δεύτερο σκέλος της ερώτησής σας, θα έλεγα πως η μουσική, οι τέχνες γενικά, πάντα θα είναι κάτι που έχει ανάγκη ο άνθρωπος. Είναι και βάλσαμο και χαρά, αλλά και αφορμή για σκέψη και αναθεώρηση.

Πώς νιώθετε όταν οι σημερινοί έφηβοι τραγουδάνε το τραγούδι σας «Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον», 21 χρόνια μετά; Σας εκφράζει ακόμα αυτό το κομμάτι;

Θα ευχόμουν αυτό το τραγούδι να το είχαν καταργήσει οι καιροί. Δυστυχώς, εξακο-λουθεί να είναι επίκαιρο. Σίγουρα, πάντως, συγκινούμαι όταν μέσω αυτού του τραγο-υδιού συναντιέμαι με ολοένα και περισσότερες γενιές.

Υπάρχει κάτι που θα θέλατε να πείτε στους νέους γονείς;

Είναι μακρύς, δύσκολος και συνάμα υπέροχος ο δρόμος τους (μας), στο βάθος του οποίου πρέπει να αχνοφαίνονται οι αυριανοί ΧΡΗΣΙΜΟΙ για την κοινωνία πολίτες.

Ας κλείσουμε τη συνέντευξη με ένα αισιόδοξο μήνυμα ή μια χριστουγεννιάτικη ιστορία που θα θέλατε να μοιραστείτε με τους αναγνώστες μας.

Οι καλύτερες ευχές είναι οι κοινότοπες ευχές, που έχουν να κάνουν με την υγεία, την αισιοδοξία και, παρά τα δύσκολα, με το χαμόγελο. Από την άλλη, αν και ιδιαίτερα φιλέορτος τύπος, δεν έχω (ακόμα) χριστουγεννιάτικες ιστορίες να διηγηθώ. Τις αφήνω για τα εγγόνια μου όταν με το καλό έρθουν...

Η παιδική θεατρική παράσταση «Το χρυσό κλειδί» παίζεται στο θέατρο Γκλόρια.Ο νέος δίσκος του Διονύση Τσακνή, με τίτλο «Εαυτούληδες», περιέχει 12 τραγούδια από την ομώνυμη συλλογή του Γιάννη Σκαρίμπα και διατίθεται αποκλειστικά με το βιβλίο «Άπαντες στίχοι 1936-1970», εκδόσεις Νεφέλη.

 


Διαφήμιση