familylife.gr
Συναντάμε τον Πασχάλη Τσαρούχα, ηθοποιό
Ευρετήριο Άρθρου
Συναντάμε τον Πασχάλη Τσαρούχα, ηθοποιό
Σελίδα 2
Όλες οι Σελίδες

tsarouxas-1Πριν κανά μήνα, και ενώ δουλεύαμε όλοι πυρετωδώς για το νέο μας τεύχος, μου ήρθε η ιδέα να φιλοξενήσουμε στο αφιέρωμά μας τον Πασχάλη Τσαρούχα.

Αναρωτήθηκαν όλοι για ποιον λόγο σ' ένα περιοδικό για γονείς, και μάλιστα σε ένα αφιέρωμα στους μπαμπάδες, θα παρουσιάζαμε έναν αρρενωπό ηθοποιό, αγαπημένο στο γυναικείο κοινό, με την εικόνα του να ταιριάζει περισσότερο στο προφίλ του αμετανόητου εργένη. Ο λόγος είναι απλός: O Πασχάλης Τσαρούχας εδώ και τρία χρόνια είναι ένας καλός σύζυγος, εδώ και δύο χρόνια ένας εξαιρετικός πατέρας, ενώ γράφει και παιδικά βιβλία τα τελευταία 10 χρόνια. Επιπλέον είναι και λίγο χαζομπαμπάς. Και καλά κάνει!

 

Συνέντευξη στη Δήμητρα Μαυρίδου

Από τα πιο δύσκολα πράγματα είναι να μιλάει κανείς για τον εαυτό του. Ο Πασχάλης Τσαρούχας μάς είπε:

Είμαι 42 χρόνων, ψηλός, 1,90, είμαι ηθοποιός και συγγραφέας, γράφω βιβλία για παιδιά, εδώ και τρία χρόνια είμαι και σύζυγος, εδώ και δύο είμαι μπαμπάς, μου αρέσει πάρα πολύ να οδηγώ μηχανή και προσπαθώ να μάθω και τον γιο μου να την οδηγεί. Aν και νομίζω ότι ήδη έχει μάθει. Είναι 2 και κάτι και ήδη οδηγεί γουρούνα, επειδή είναι πιο ασφαλής. Είναι κάτι που αρέσει σ' εμένα πολύ και, συνεπώς, ο Αχιλλέας (σ.σ.: ο γιος του) έχει περισσότερες ευκαιρίες να το παρακολουθεί σε σχέση με άλλα πράγματα.

Σαν χαρακτήρας, είμαι αυτό που λένε ή απαράδεκτος ή ενδιαφέρων. Αλλάζω συνέχεια. Αλλάζω και διάθεση, χωρίς να είμαι όμως κυκλοθυμικός. Υποστηρίζω πολύ αυτό που πιστεύω, αλλά πολλές φορές αλλάζω γνώμη, αν δω ότι είχα κάνει λάθος. Αυτό είναι καλό για εμένα, γιατί δεν γίνομαι πεισματάρης ή ξεροκέφαλος, αλλά καμιά φορά δεν είναι καλό για τους άλλους. Γιατί αν κάποιος πιστεύει ότι είπα κάτι και τέλος, μπορεί στην πορεία να εκπλαγεί.

Είμαι καλός άνθρωπος, λένε οι άλλοι. Νιώθω ήσυχος, δεν έχω αδικήσει κανέναν, δεν έχω κάνει κακό σε κάποιον.

Και σαν μπαμπάς πώς νιώθετε;

Αυτό είναι ένα πολύ παράξενο συναίσθημα. Από τη μια μεριά, έχεις ανάγκη να είσαι πολύ κοντά στο παιδί, είναι αδύναμο, σε χρειάζεται στα πάντα. Από την άλλη, τα παιδιά είναι τόσο αυτάρκη, ξέρουν τόσα πράγματα, που πολλές φορές σε προσπερνούν, κάνουν κάτι που δεν περίμενες, που ανοήτως δεν το περίμενες και τότε αισθάνεσαι μειονεκτικά απέναντί τους. Ο Αχιλλέας είναι ένα παιδί που έχει πολλά ερεθίσματα. Από μωρό παιδί τού μιλάμε και του εξηγούμε. Δεν το μαλώνουμε. Ίσως εγώ καμιά φορά τον μαλώνω.

Η Θεοφανία (σ.σ.: είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Θεοφανία Παπαθωμά) είναι ο οδηγός μας. Του εξηγεί τα πάντα και ο Αχιλλέας δεν το ξανακάνει. Νομίζω ότι χτίζουμε σωστά την προσωπικότητά του. Πάλι και σε αυτό η Θεοφανία είναι πρωτοπόρος. Δεν σημαίνει αυτό, βέβαια, ότι πάντοτε οι μαμάδες είναι υπεύθυνες για το καλό και το κακό του παιδιού τους.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά του καλού μπαμπά;

Καλός μπαμπάς είναι αυτός που μπαίνει στη θέση του παιδιού του. Προτάσσει τι είναι αυτό που θέλει το παιδί, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι γίνεται υπηρέτης του ή ικανοποιεί όλες τις επιθυμίες ή του κάνει όλα τα χατίρια. Καλός μπαμπάς είναι αυτός που βλέπει τι θέλει το παιδί και κρίνει, σε συνδυασμό με αυτό που έχει ανάγκη, αυτό που είναι «σωστό» να κάνει και το οδηγεί. Το να του φέρνει πολλές σοκολάτες, πολλά παιχνίδια, δεν έχει νόημα.

Στις γυναίκες, συνήθως, χτυπάει καμπανάκι μητρότητας. Υπάρχει, άραγε, και καμπανάκι πατρότητας;

Δεν θα το έλεγα καμπανάκι ακριβώς. Είχα αισθανθεί την ανάγκη να κάνω μιαν αλλαγή στη ζωή μου, να πάω παρακάτω. Όχι απαραίτητα να κάνω ένα παιδί, αλλά να πάω παρακάτω. Είχα αρχίσει και την βαριόμουνα την εργένικη ζωή. Έψαχνα και άλλα πράγματα, μια παρέα στο σπίτι. Αυτή η παρέα για εμένα σήμαινε γυναίκα και παιδί. Την Θεοφανία την γνώρισα στις πρόβες του μιούζικαλ «Rocky Horror Show». Εκεί είχα την ευκαιρία ν' αλλάξω, να κάνω πράγματα που τα αγαπώ, όπως να τραγουδήσω, να χορέψω, να κάνω show.

Είναι μία από τις αγαπημένες μου δουλειές και ευτυχής συγκυρία, αφού μου έφερε τη γυναίκα μου και το παιδί μου. Ήταν κάτι ξαφνικό, που όμως το επέλεξα. Ήμουν έτοιμος ψυχολογικά. Ήμουν ίσως απροετοίμαστος όσον αφορά το πρακτικό μέρος. Να μάθεις ν' αλλάζεις πάνες κ.λπ. Αλλά πάντα είσαι απροετοίμαστος για κάτι τέτοιο.

Όνειρα κάνετε για το μέλλον του; Τον φαντάζεστε ηθοποιό, γιατρό, δικηγόρο κ.ο.κ.;

Απαγορεύω στον εαυτό μου να κάνει όνειρα, γιατί τα όνειρα των γονιών είναι ο βρόγχος των νεότερων. Το ιδανικό είναι να μπορείς να του δείξεις όσο περισσότερα πράγματα μπορείς, σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο εύρος. Από εκεί και πέρα, το τι θα κάνει αυτός είναι δική του δουλειά. Το χρέος μας είναι να είμαστε κοντά του. Όχι ως ασπίδα, αλλά ως φίλοι. Να δημιουργήσουμε μια τέτοια σχέση μαζί του, που να μην λειτουργεί αποτρεπτικά, αλλά συμβουλευτικά. Όχι με την έννοια ότι το βάζω κάτω και του δίνω συμβουλές.

Το παιδί πρέπει να βγει έξω, και πρέπει να δει πράγματα μόνο του, να πονέσει, να «ψηθεί». Το κλειδί είναι να έχεις αναπτύξει μια τέτοια σχέση, ώστε όταν θα αισθανθεί τη δυσκολία, να είσαι ο πρώτος που θα έρθει να μιλήσει. Να έρθει να σου πει τι τον προβληματίζει, για να μπορέσεις να το βοηθήσεις. Να υπάρχει σχέση εμπιστοσύνης. Να θεωρεί ότι έχει φίλους στο σπίτι του.

Υπάρχει η έννοια του χαζομπαμπά; Να τολμήσω να ρωτήσω αν ανήκετε σε αυτήν την κατηγορία;

Σίγουρα υπάρχουν χαζομπαμπάδες. Όταν βλέπεις, για παράδειγμα, κάποιον να τρελαίνεται με το παιδί του. Εγώ νομίζω ότι δεν είμαι χαζομπαμπάς. Εσείς, βέβαια, θα μου το πείτε στο τέλος της συνέντευξης. Υπάρχουν στιγμές που είμαι πολύ τρυφερός μαζί του και παιχνιδιάρης, και υπάρχουν και στιγμές που είμαι σκληρός και αποστασιοποιημένος, και καμιά φορά είμαι και «κατηγορούμενος» γι' αυτό. Αλλά νομίζω ότι αυτό είναι και το φυσιολογικό. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει κανείς να είναι συνεχώς κατενθουσιασμένος επειδή έχει ένα παιδί. Νομίζω ότι έτσι του περνάς και λάθος μηνύματα και το κακομαθαίνεις. Το θέμα είναι να μάθει να βασίζεται στις δυνάμεις του. Μια άρνηση από τον μπαμπά του, για παράδειγμα, είναι μια «προπόνηση» για κάποιες αρνήσεις που θ' αντιμετωπίσει αργότερα στη ζωή του. Δεν θεωρώ ότι ο σωστός τρόπος μεγαλώματος ενός παιδιού είναι η απόλυτη προστασία του από τις κακές εμπειρίες, τις αρνήσεις κ.λπ. Πρέπει μέσα στο σπίτι να αντιμετωπίζει μια μικρογραφία τού τι θα συναντήσει έξω. Γιατί μετά θα ξαφνιαστεί και θα σ' το χρεώσει...

Ποια ήταν η πιο ευτυχισμένη στιγμή που σας έχει χαρίσει έως τώρα ο μικρός Αχιλλέας;

Είναι πολλές οι στιγμές και δεν μπορείς να τις μετρήσεις. Δεν υπάρχει «ευτυχιόμετρο». Πολύ ωραία ήταν όταν περπάτησε πρώτη φορά. Δεν μπορώ να πω ότι είναι η απόλυτη ευτυχία, όμως ήταν μια πολύ όμορφη στιγμή. Μια πολύ όμορφη στιγμή ήταν όταν του έμαθα να φιλάει στο μάγουλο. Έως τότε έστελνε φιλιά με το χέρι. Τώρα κινδυνεύω να χαρακτηριστώ χαζομπαμπάς, βέβαια. Αλλά αυτό το παιδί κάθε μέρα σού δίνει κάτι. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι δεν μπορείς να ξεχωρίσεις στιγμές. Κάθε μέρα κάνει και κάτι καινούργιο.



 


Διαφήμιση