familylife.gr
Παγκόσμια Ημέρα Σακχαρώδη Διαβήτη!
Ευρετήριο Άρθρου
Παγκόσμια Ημέρα Σακχαρώδη Διαβήτη!
σελίδα 2
Όλες οι Σελίδες

enidatosiΗ 14η Νοεμβρίου κάθε χρόνο είναι η παγκόσμια ημέρα για τον διαβήτη.

Του Νικόλαου Ντάφλος Διαιτολόγου - Διατροφολόγου, B.Sc.

Μετά την ημέρα για το AIDS, την δεύτερη ημέρα η οποία έχει ορισθεί επισήμως από τα Ηνωμένα Έθνη και η οποία έχει αφιερωθεί σε αυτή τη σοβαρή ανωμαλία του Μεταβολισμού.

Αποτελεί ορόσημο για την ενημέρωση του κοινού για την ασθένεια και τις επιπτώσεις της, καθώς και τις μεθόδους πρόληψης και θεραπείας της.

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μία χρόνια νόσος που χαρακτηρίζεται από διαταραχή του μεταβολισμού των υδατανθράκων, των λιπών και των πρωτεϊνών με κύριο σύμπτωμα την υπεργλυκαιμία δηλ. την αυξημένη γλυκόζη (σάκχαρο) αίματος.

Η νόσος οφείλεται σε διαταραχή είτε της έκκρισης είτε της δράσης της ινσουλίνης, της ορμόνης δηλ. που βοηθά τα κύτταρα να προσλάβουν και να χρησιμοποιήσουν την γλυκόζη για παραγωγή ενέργειας, είτε σε συνδυασμό αυτών και έχει ως αποτέλεσμα την σχετική ή απόλυτη έλλειψη ινσουλίνης.

Η αύξηση της γλυκόζης που προκαλείται έχει ως συνέπεια την πρόκληση βλαβών σε πολλά όργανα και ιδιαίτερα στους νεφρούς, τα αγγεία, τον αμφιβληστροειδή χιτώνα των ματιών και τα νεύρα.

Διακρίνουμε δυο βασικούς τύπους διαβήτη: τον τύπου 1 και τον τύπου 2 ενώ ένας άλλος συχνός διαβήτης είναι ο διαβήτης κύησης. Τέλος υπάρχουν και διάφοροι άλλοι ειδικοί τύποι.

Στον διαβήτη τύπου 1, που παλαιότερα ήταν γνωστός ως ινσουλινοεξαρτώμενος ή νεανικός διαβήτης, έχει ως κύριο χαρακτηριστικό την αυτοάνοση καταστροφή των β-κυττάρων του παγκρέατος, κύτταρα τα οποία παράγουν την ινσουλίνη. Αποτέλεσμα είναι η πλήρης έλλειψη ινσουλίνης ή μικρή παραγωγή της.

Οι αιτίες της αυτοάνοσης καταστροφής σήμερα πιστεύεται ότι είναι ένας συνδυασμός περιβαλλοντικών με γενετικών παραγόντων. Τέτοιοι περιβαλλοντικοί παράγοντες είναι κάποιες λοιμώξεις (ιδιαίτερα με ιούς coxsackie και άλλους εντεροϊούς), χημικές τοξίνες των τροφών και η έκθεση σε βρεφική ηλικία στο γάλα της αγελάδας. Οι διαβητικοί τύπου 1 χρειάζονται χορήγηση ινσουλίνης για να μπορέσουν να ζήσουν.

Ο διαβήτης κύησης είναι οποιαδήποτε βαθμού διαταραχής στην ανοχή της γλυκόζης που πρωτοεμφανίζεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Εξαιρούνται βέβαια οι γυναίκες με διαγνωσμένο διαβήτη πριν την έναρξη της εγκυμοσύνης. Εδώ χαρακτηριστικό είναι κυρίως η αντίσταση στην ινσουλίνη και λιγότερο η διαταραχή στην έκκριση ινσουλίνης.

Εμφανίζεται συνήθως κατά το 2ο και 3ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης λόγω της αυξημένης συγκέντρωσης ορμονών που δρουν ανταγωνιστικά στην δράση της ινσουλίνης. Εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες άνω των 30 ετών που είναι παχύσαρκες καθώς και σε γυναίκες που έχουν κάποιο συγγενή 1ου βαθμού με διαβήτη τύπου 2.

Μετά τον τοκετό ο διαβήτης κύησης εξαφανίζεται, όμως οι γυναίκες αυτές έχουν 30% πιθανότητα να εμφανίσουν διαβήτη τύπου 2 στα επόμενα 5-10 χρόνια.

Όμως την μερίδα του λέοντος σχετικά με τον διαβήτη (75-95%), την κατέχει ο διαβήτης τύπου 2.

Ο διαβήτης τύπου 2 είναι η συχνότερη μορφή διαβήτη σε παγκόσμια κλίμακα. Παλαιότερα ονομαζόταν μη-ινσουλινοεξαρτώμενος ή διαβήτης των ενηλίκων. Χαρακτηρίζεται από διαταραχή της έκκρισης ινσουλίνης και την συνύπαρξη ινσουλινοαντίστασης, και τα δύο διαφόρων βαθμών.

Το 80% των ατόμων με διαβήτη τύπου 2 είναι άτομα παχύσαρκα ή/και με κεντρική κατανομή του λίπους δηλ. με αυξημένη περίμετρο μέσης. Και εδώ υπάρχει αλληλεπίδραση τόσο γενετικών όσο και περιβαλλοντικών παραγόντων. Υπάρχει ισχυρή κληρονομική προδιάθεση ενώ στους περιβαλλοντικούς παράγοντες κύριο ρόλο διαδραματίζουν το βάρος και η έλλειψη φυσικής δραστηριότητας.

Η συχνότητα της νόσου αυξάνει με την αύξηση της ηλικίας, ενώ μπορεί για αρκετά χρόνια να είναι ασυμπτωματική. Δεν απαιτείται εξωτερική χορήγηση ινσουλίνης για την επιβίωσή τους, όμως οι περισσότεροι θα την χρειαστούν σε διάστημα 7-10 χρόνια από τη διάγνωσή τους για να τη ρύθμιση του διαβήτη.

Το ποσοστό των ατόμων με διαβήτη τύπου 2 είναι περίπου 6-7% ενώ αν αναφερθούμε σε άτομα πάνω από 60 ετών το ποσοστό ανέρχεται σε 20%.

Αποτελεί ένα παγκόσμιο πρόβλημα υγείας και αναμένεται να λάβει διαστάσεις επιδημίας τα επόμενα 10-20 χρόνια όπου αναμένεται το 2025 ο αριθμός των διαβητικών να έχει διπλασιαστεί σε σχέση με το 1994 όπου έπασχαν 120 εκατομμύρια άνθρωποι.

Πως γίνεται η διάγνωση;

Όπως αναφέρθηκε η νόσος μπορεί να μην δώσει ξεκάθαρα συμπτώματα για αρκετά χρόνια.

Σημάδια που μπορούν να μας υποψιάσουν για την πιθανότητα να πάσχει κάποιος από διαβήτη είναι:

Συχνή διούρηση
Υπερβολική δίψα
Αυξημένο αίσθημα πείνας
Απότομη απώλεια βάρους
Υπερβολική κόπωση
Έλλειψη ενδιαφέροντος και συγκέντρωσης
Εμετούς και στομαχικό πόνο
Αίσθημα μυρμηγκιάσματος ή μουδιάσματος στα χέρια ή τα πόδια
Θολή όραση
Συχνές λοιμώξεις
Πληγές που αργούν να επουλωθούν

Η διάγνωση του διαβήτη γίνεται με αιματολογικές εξετάσεις και φαίνεται παρακάτω:

Ύπαρξη των κλασσικών συμπτωμάτων όπως πολυουρία, πολυδιψία, ανεξήγητη απώλεια βάρους και επιπλέον τυχαία μέτρηση γλυκόζης πλάσματος >200mg/dl
Γλυκόζη πλάσματος νηστείας ≥126mg/dl
Γλυκόζη πλάσματος 2 ώρες μετά τη χορήγηση 75g γλυκόζης από το στόμα ≥200mg/dl

Να σημειωθεί πως ένα άτομο εμφανίζει διαταραγμένη ανοχή στη γλυκόζη, κάτι που σημαίνει πως είναι σε προδιαβητικό στάδιο, αν η τιμή γλυκόζης νηστείας πλάσματος είναι ≥110 και

Μακροχρόνιες επιπλοκές του σακχαρώδη διαβήτη!

Ο διαβήτης ως μια χρόνια και δια βίου πάθηση, έχει αρκετά συχνές μακροχρόνιες επιπλοκές και στους δύο τύπους διαβήτη. Διακρίνονται στις λεγόμενες μακροαγγειακές και μικροαγγειακές επιπλοκές.



 

Διαβάστε επίσης...


Διαφήμιση