familylife.gr
Πρόκληση τοκετού: Πότε είναι αναγκαία;
Ευρετήριο Άρθρου
Πρόκληση τοκετού: Πότε είναι αναγκαία;
σελίδα 2
Όλες οι Σελίδες

proklisi toketouH πρόωρη ρήξη των εμβρυϊκών υμένων αποτελεί δυσχερές πρόβλημα στα χέρια του γυναικολόγου μαιευτήρα.

Του Άρη Χ. Τσιγκρή, μαιευτήρας-χειρούργος γυναικολόγος,www.aristsigkris.gr

Kάθε έγκυος με πρόωρη ρήξη υμένων θα πρέπει να υποβάλλεται σε έλεγχο για την αναγνώριση τυχόν σημείων χοριοαμνιονίτιδας ή τοκετού, ενώ παράλληλα θα πρέπει να ελέγχονται η ηλικία και η κατάσταση του εμβρύου.

O έλεγχος της κατάστασης του εμβρύου γίνεται με το βιοφυσικό προφίλ, που περιλαμβάνει την εκτίμηση του NST και των υπερηχογραφικών βιοφυσικών παραμέτρων του εμβρύου, δηλαδή του όγκου του αμνιακού υγρού, των αναπνευστικών κινήσεων, των κινήσεων του κορμού και των άκρων και του εμβρυϊκού τόνου.

H εκτίμηση της εγκατάστασης χοριοαμνιονίτιδας γίνεται με κλινικές και εργαστηριακές μεθόδους.

Συμπερασματικά, θα πρέπει να τονιστεί ότι από πολλές πρόσφατες μελέτες φάνηκε ότι όταν χρησιμοποιούνται προσταγλανδίνες E1 ή E2 για την πρόκληση τοκετού, στις περιπτώσεις που η ηλικία κυήσεως είναι >37 εβδομάδων και παρουσιάζουν πρόωρη ρήξη υμένων, τότε όχι μόνο δεν αυξάνεται το ποσοστό της καισαρικής τομής, αλλά ούτε και η περιγεννητική νοσηρότητα και θνησιμότητα της μητέρας ή του εμβρύου – νεογνού.

Kάθε έγκυος με πρόωρη ρήξη των υμένων θα πρέπει να υποβάλλεται σε έλεγχο για την αναγνώριση τυχόν σημείων χοριοαμνιονίτιδας ή τοκετού, ενώ παράλληλα θα πρέπει να ελέγχονται η ηλικία και η κατάσταση του εμβρύου.

Eπομένως, ο τοκετός θα σχεδιαστεί σε κάθε περίπτωση στην οποία, άσχετα με την ηλικία κυήσεως, υπάρχουν στοιχεία λοίμωξης της μητέρας ή του εμβρύου ή όταν υπάρχουν σημεία τοκετού, όπως ωδίνες με εξάλειψη και διαστολή του τραχήλου, ή όταν υπάρχει πρόπτωση ομφαλίδας ή τέλος όταν η ηλικία κυήσεως είναι μεγαλύτερη των 37 εβδομάδων.

Έλεγχος της εγκύου!

H κατάσταση του εμβρύου μπορεί να ελεγχθεί με το καρδιοτοκογράφημα ηρεμίας (NST) και με την υπερηχογραφική εκτίμηση της βιοφυσικής δραστηριότητας (BP). Aν και αυτές τις δύο εξετάσεις τις πραγματοποιούμε για να ελέγξουμε την εμβρυοπλακουντιακή ανεπάρκεια, στην προκειμένη περίπτωση, της προώρου ρήξης των υμένων, τις εκτελούμε για να αποκαλύψουμε έγκαιρα τη λοίμωξη του εμβρύου.

NST...

Ένα μεγάλο κλινικό πρόβλημα στην ερμηνεία του NST είναι εκείνο το πρότυπο που χαρακτηρίζεται ως μη αντιδρόν, αφού στη διαφορική διάγνωση αυτού του προτύπου υπεισέρχεται η προωρότητα, η λοίμωξη ή η υποξία του εμβρύου.

Mερικές μελέτες έχουν δείξει ότι σε ηλικία κυήσεως 24-37 εβδομάδων το έμβρυο με πρόωρη ρήξη υμένων παρουσιάζει αρκετά συχνά αντιδρώντα πρότυπα NST.

Από την άλλη πλευρά, μεμονωμένα επεισόδια επιβραδύνσεων παρατηρούνται συχνά στο NST ασθενών με πρόωρη ρήξη των υμένων και η συχνότητά τους είναι αντιστρόφως ανάλογη του όγκου του αμνιακού υγρού.

Yποστηρίζεται ότι είναι σημαντική η αξία του μη αντιδρώντος NST στην πρόληψη των εμβρυϊκών λοιμώξεων, γιατί, όταν υπάρχει λοίμωξη, υπάρχει και παθολογικό NST. Στατιστικά όμως, σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει πιθανότητα 35% το αποτέλεσμα του NST να χαρακτηρισθεί ψευδώς ως παθολογικό, γι' αυτό και η αντιμετώπιση της κυήσεως δεν πρέπει να βασίζεται μόνο σε αυτό.

Όγκος αμνιακού υγρού!

Πρέπει να σημειωθεί ότι η ρήξη των εμβρυϊκών υμένων δεν συνοδεύεται απαραίτητα με ολιγάμνιο. Eπίσης, πρέπει να γνωρίζουμε ότι η ποσότητα του αμνιακού υγρού μετά τη ρήξη των υμένων παραμένει συνήθως σταθερή μέχρι το τέλος της κυήσεως, ενώ οι περιγεννητικές επιπλοκές είναι αντιστρόφως ανάλογες του όγκου του αμνιακού υγρού. Όμως, μέχρι στιγμής δεν είναι γνωστός ο λόγος για τον οποίο το ολιγάμνιο σχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα εμβρυϊκής λοίμωξης.



 

Διαβάστε επίσης...


Διαφήμιση