familylife.gr
Πρέπει να χορηγούμε ορό στον τοκετό;

endoflevies toketosΚαλώς ήρθατε στην αίθουσα τοκετού του μαιευτηρίου όπου έχετε επιλέξει να φέρετε το μωρό σας, με ασφάλεια στον κόσμο!

Της Κωνσταντίνας Νούσια, Μαίας, Msc, Υπεύθυνη στο κέντρο Nousias natural birth center

Μέτα τον ευπρεπισμό (αποτρίχωση ) και τον υποκλυσμό (κλύσμα) θα τοποθετήσουμε στο χέρι της επιτόκου ορό, για χορήγηση ενδοφλέβιων υγρών με απώτερο σκοπό την ενυδάτωση.

Θα πρέπει όμως να χορηγούμε ορό σαν υπόθεση ρουτίνας κατά την διάρκεια του τοκετού;

Έρευνες έχουν δείξει ότι χωρίς ιατρικό λόγο, δεν είναι απαραίτητη για τις γυναίκες που μπορούν να πίνουν μόνες τους. Πολύ πρόσφατα μπήκε στο μικροσκόπιο η χορήγηση ενδοφλέβιων υγρών σε πρωτότοκες, περιλαμβάνοντας εννέα τυχαιοποιημένες μελέτες με 1781 γυναίκες.

Το αποτέλεσμα έδειξε ότι οι γυναίκες που λάμβαναν ενδοφλεβίως 250 mL την ώρα υγρά (Ringer ) σε σχέση με αυτές που διατρεφόντουσαν από το στόμα είχαν μείωση -ναι μεν -τη διάρκεια τοκετού κατά -28,86 λεπτά, αλλά δεν υπήρχε καμία άλλη στατιστική διαφορά, όσο αφορά την μείωση του αριθμού των καισαρικών τομών των νεογνών που χρειάστηκε να μπουν στην μονάδα εντατικής θεραπείας ή του Apgar scores τους, όπως και ότι δεν υπήρχε διαφορά στα νεογνικά επεισόδια υπογλυκαιμίας, μεταξύ των δύο ομάδων.

Επίσης το 2012 ερευνητές κατέταξαν τυχαία 293 γυναίκες σε 3 ομάδες: η πρώτη ομάδα έπινε υγρά από το στόμα, η δεύτερη ομάδα έπαιρνε ενδοφλέβια υγρά 125ml την ώρα. ενώ η τρίτη ομάδα έπαιρνε ενδοφλέβια υγρά 250ml την ώρα. Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν ήταν ότι δεν υπήρξαν διαφορές στις 3 ομάδες σε σχέση με τη διάρκεια του τοκετού, την χορήγηση oxytocin ή σε τυχόν επιπλοκές που αφορούσε το νεογνό.

Παρατήρησαν μόνο ότι οι γυναίκες που υπέστησαν την εμπειρία του εμετού, στην ομάδα που έπαιρνε 250 ml ενδοφλεβίως ήταν μόλις 6%, σε σχέση με τις γυναίκες της ομάδα που έπαιρνε υγρά από το στόμα που άγγιζε το 24%.

Βρέθηκε όμως ότι υπήρχε ισχυρή συσχέτιση με την απώλεια βάρους του νεογνού το πρώτο 24ώρο. Επίσης σε ανασκόπηση της Cochrane, ερευνητές συνδύασαν στοιχεία από 5 μελέτες στις οποίες συμμετείχαν τυχαιοποιημένα 3.100 γυναίκες με κύηση χαμηλού κινδύνου. Σε κάποιες από αυτές απαγορεύθηκε να φάνε ή να πιουν το οτιδήποτε κατά τη διάρκεια του τοκετού και σε κάποιες όχι.

Δεν εντοπίστηκε καμία διαφορά ανάμεσα στις 2 ομάδες όσον αφορά την συχνότητα των καισαρικών τομών, το Apgar score τον νεογέννητων ή οποιοδήποτε άλλο θέμα υγείας, Αλλά και σε αυτή την ανασκόπηση κατάληξαν στο συμπέρασμα ότι υπήρχε ισχυρή συσχέτιση της απώλεια βάρους του μωρού το πρώτο 24ώρο.

Ο αριθμός των γυναικών στις μελέτες ήταν πολύ μικρός ώστε να μελετηθεί το ποσοστό εισρόφησης κατά τη γενική αναισθησία. Εισρόφηση θεωρείται όταν το περιεχόμενο του στομάχου πάει στους πνεύμονες. Αυτό μια εξαιρετικά σπάνια επιπλοκή, η οποία αναφέρθηκε για πρώτη φορά στη δεκαετία του 1940.

Ωστόσο, από το 1940 οι τεχνικές αναισθησίας έχουν αλλάξει σημαντικά και υπάρχει μεγαλύτερη χρήση της επισκληρίδιου αναισθησίας.

Ο κίνδυνος εισρόφησης είναι περίπου 7 περιστατικά ανά 10 εκατομμύρια γεννήσεις. Αυτό σημαίνει ότι είναι πιο πιθανό μια γυναίκα να χτυπηθεί από κεραυνό από ότι να πεθάνει από εισρόφηση κατά τη διάρκεια μιας καισαρικής τομής .

Τι γίνεται όμως με την μεγαλύτερη απώλεια βάρους που παρατηρήθηκε σε νεογνά που οι μητέρες τους είχαν ενδοφλεβίως ενυδατωθεί κατά τον τοκετό;

Σε μία μελέτη, οι ερευνητές μελέτησαν 448 έγκυες γυναίκες για να ανακαλύψουν τους παράγοντες κινδύνου της απώλειας βάρους στα νεογέννητα. Όταν οι γυναίκες έλαβαν περισσότερα από 200 ml ανά ώρα ενδοφλέβια υγρά κατά τη διάρκεια του τοκετού, τα μωρά είχαν τριπλάσιο κίνδυνο να χάσουν πάνω από το 10% του σωματικού τους βάρους στις 3 πρώτες ημέρες.

Επίσης, σε ένα μεγάλο αριθμό των βρεφών σε αυτή τη μελέτη δόθηκε ForMula (30%), παρόλο που οι μητέρες τους που προορίζονταν να θηλάσουν αποκλειστικά. Ο κύριος λόγος που προτείνουν οι παιδίατροι συνήθως την χορήγηση της φόρμουλας είναι λόγω της υπερβολικής απώλειας βάρους του νεογνού πάνω από 7% από το βάρος γεννήσεως τους.

Σε άλλη μελέτη πάλι, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η ενδοφλέβια χορήγηση υγρών κατά τη διάρκεια του τοκετού σχετίστηκαν με την απώλεια βάρους σε νεογέννητα. Ο καθηγητής Joy Noel-Weiss από το πανεπιστήμιο της Ottawa (School of Nursing of Ottawa's Faculty of Health Sciences ) και η ομάδα του βρήκαν άμεση συσχέτιση της χορήγησης υγρών κατά τον τοκετό και της απώλειας βάρους των μωρών.

Ο ίδιος αναφέρει: "Κατά καιρούς πολλές φορές αναρωτήθηκαν παιδίατροι,οι μαίες και σύμβουλοι θηλασμού γιατί κάποια μωρά χάνουν σημαντικά περισσότερο βάρος από κάποια άλλα. Το αποτέλεσμα της έρευνας έδειξε ότι νεογνά που οι μητέρες τους υπερενυδατώθηκαν κατά την διάρκεια του τοκετού, προσπαθούν να ισορροπήσουν τα σωματικά υγρά τους αποβάλλοντας το πρώτο 24 ώρο μεγάλο όγκο αυτών. Έτσι πρέπει να επανεξετάσουμε την τακτική της μέτρησης του βάρους των νεογνών την πρώτη ημέρα και να προτείνουμε η μέτρηση να λαμβάνει χώρα μετά της 24 ώρες από την γέννηση του".

Η πλασματική μείωση του βάρους του μωρού λοιπόν μπορεί να επηρεάσει αρνητικά και τον θηλασμό διότι ο κίνδυνος να δοθεί Forlula αυξάνεται κατά πολύ. Επίσης οι ερευνητές δεν έχουν μελετήσει κατά πόσον ενδοφλέβια χορήγηση υγρών μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερο πρήξιμο και υπεραιμία του μαστού στις μητέρες.

Τo συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι πρέπει να αποφεύγουμε την υπερβολική ενδοφλέβια ενυδάτωση και αν δώσουμε στις γυναίκες τη δυνατότητα να επιλέξουν αν θα φάνε ή αν θα πιούν, τότε πάρα πολλές γυναίκες αποφασίζουν να αρνηθούν και να σταματήσουν το φαγητό καθώς εξελίσσετε ο τοκετός.

Έτσι καταλήγουμε στο ότι οι γυναίκες διαισθητικά γνωρίζουν πόσα υγρά πρέπει να πιουν κατά τη διάρκεια του τοκετού και οφείλουμε να τους δώσουμε το δικαίωμα να επιλέξουν εάν θέλουν ή όχι να σιτιστούν.

 

Διαβάστε επίσης...


Διαφήμιση