familylife.gr
Πώς πρέπει να είναι ο τοκετός στο σπίτι.

toketos_spitiΟ τοκετός στο σπίτι για πολλούς αιώνες αποτελούσε τον κανόνα μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα.

Της Μαρίας Τίγκα, μαίας, MSc, μέλους Δ.Σ. ΣΕΜΜΑ

Στις Η.Π.Α. παρατηρήθηκε δραματική μείωση του ποσοστού διεξαγωγής του τοκετού στο σπίτι από 50% (έτος 1938) σε λιγότερο του 1% (έτος 1955).

Στην Αγγλία, το 1920 πραγματοποιούνταν τοκετοί στο σπίτι σε ποσοστό 80%, ενώ το 1991 το ποσοστό αυτό δεν ξεπερνούσε το 1%. Στην Ιαπωνία, 95% των γυναικών γεννούσαν στο σπίτι το 1950 και το ποσοστό αυτό μειώθηκε στο 1,2% το 1975. Το υψηλότερο ποσοστό εκτέλεσης τοκετού στο σπίτι το κατέχει σήμερα η Ολλανδία στις ανεπτυγμένες χώρες, αν και έχει παρατηρηθεί μία μείωση από 35% του συνόλου των γεννήσεων για το χρονικό διάστημα 1997-2000, σε 29% για το διάστημα 2005-2008. Όπως ανακοινώθηκε στο Παγκόσμιο Συνέδριο της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Μαιών στο Durban της Νότιας Αφρικής το 2011, η μείωση αυτή οφείλεται στην παρουσία πολλών προσφύγων στην Ολλανδία, οι οποίοι γεννούν στα νοσοκομεία. Στην Ελλάδα, το 1960 περίπου 60% των τοκετών πραγματοποιούνταν στο σπίτι, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό το 1996 ήταν 0,6%.

Είναι γεγονός ότι σε διάστημα λίγων δεκαετιών παρατηρήθηκε μια στροφή από την πρακτική γέννησης ενός παιδιού στο σπίτι υπό την επίβλεψη και υποστήριξη της μαίας, σε ένα βιοϊατρικό μοντέλο γέννησης όπου ο τοκετός εκτελείται σε νοσοκομείο με ποικίλες μορφές ιατρικής παρέμβασης υπό τον έλεγχο του μαιευτήρα ιατρού. Αυτό το γεγονός οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στην επέκταση της ιδιωτικής ασφαλιστικής κάλυψης όσον αφορά στις Η.Π.Α., αλλά και στις αλλαγές που επήλθαν στη χρηματοδότηση της ιατρικής περίθαλψης από τα κρατικά ασφαλιστικά ταμεία σχετικά με το χώρο διεξαγωγής του τοκετού όσον αφορά στις χώρες της Ευρώπης.

Στη σημερινή εποχή ο προγραμματισμένος τοκετός στο σπίτι αποτελεί ένα θέμα για το οποίο εκφράζονται αντιπαρατιθέμενες απόψεις. Το Αμερικανικό Κολέγιο Μαιευτήρων και Γυναικολόγων (American College of Obstetricians and Gynecologists'- ACOG) αναφέρει ότι τα νοσοκομεία αποτελούν το ασφαλέστερο περιβάλλον για τη διεξαγωγή του τοκετού, αλλά σέβεται το δικαίωμα των γυναικών να επιλέξουν οι ίδιες το χώρο στον οποίο θα φέρουν στον κόσμο το παιδί τους, εφόσον αυτό αποτελεί απόφασή τους ύστερα από ενημέρωση που έχουν λάβει από επαγγελματία υγείας που βασίζεται σε επιστημονικά τεκμηριωμένα δεδομένα και τους έχει ασκήσει συμβουλευτική για τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα που υπάρχουν και στις δύο περιπτώσεις. Το Αμερικανικό Κολέγιο Μαιών (American College of Nurse Midwives - ΑCNM) και η Αμερικανική Ένωση Δημόσιας Υγείας (American Public Health Association - APHA), υποστηρίζουν την πρακτική διεξαγωγής του τοκετού εκτός νοσοκομείου σε επιλεγμένους πληθυσμούς επιτόκων. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (World Health Organization - WHO) αναφέρει ότι οι γυναίκες μπορούν να επιλέξουν να γεννήσουν στο σπίτι, εάν κατατάσσονται στην κατηγορία χαμηλού κινδύνου, μπορούν να λάβουν κατάλληλο επίπεδο περίθαλψης, και εφόσον στην παροχή φροντίδας υγείας περιλαμβάνονται σχέδια έκτακτης ανάγκης για τη μεταφορά της επιτόκου σε νοσοκομείο τριτοβάθμιας περίθαλψης σε περίπτωση εμφάνισης επιπλοκών.

Γιατί να γεννήσω σπίτι

Παράγοντες που μπορεί να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην επιλογή μιας γυναίκας να γεννήσει στο σπίτι είναι:

α) η ύπαρξη ενός άνετου, φυσικού, οικογενειακού περιβάλλοντος

β) η αποφυγή άσκοπων ιατρικών παρεμβάσεων

γ) η προηγούμενη αρνητική εμπειρία σε νοσοκομείο

δ) η αίσθηση ότι η επίτοκος ασκεί περισσότερο έλεγχο κατά τη διάρκεια του τοκετού,

όπως αυτοί διατυπώθηκαν σε μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Journal of Midwifery and Women's Health.

Ποιες γυναίκες θα μπορούσαν να επιλέξουν να γεννήσουν στο σπίτι;

Γυναίκες που διένυσαν μια φυσιολογική εγκυμοσύνη χωρίς προβλήματα στο ατομικό, γυναικολογικό και μαιευτικό ιστορικό τους αποτελούν υποψήφιες εφόσον το επιθυμούν να γεννήσουν στο σπίτι. Θα αναφέρουμε ενδεικτικά περιπτώσεις γυναικών που λόγω του ιστορικού τους συνιστάται να γεννήσουν σε οργανωμένη κλινική με μαιευτική και γυναικολογική μονάδα.

α) Επίτοκες με επιβαρυμένο ατομικό ιστορικό: καρδιαγγειακή νόσος, υπέρταση, προβλήματα του αιμοποιητικού συστήματος, προβλήματα του ανοσοποιητικού συστήματος, διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος, νευρολογικές διαταραχές, διαταραχές της νεφρικής ή ηπατικής λειτουργίας.

β) Επίτοκες με επιβαρυμένο γυναικολογικό ιστορικό: ινομυωματεκτομή

γ) Επίτοκες με επιβαρυμένο μαιευτικό ιστορικό:

Ι) προηγούμενος τοκετός: εμβρυϊκός ή νεογνικός θάνατος, προεκλαμψία, αιμορραγία, δυστοκία, προηγηθείσα καισαρική τομή

ΙΙ) παρούσα κύηση: δίδυμη κύηση, προδρομικός πλακούντας, προεκλαμψία, υπέρταση κύησης, πρόωρος τοκετός, αποκόλληση πλακούντα, σημαντικού βαθμού αναιμία, διαβήτης, ανώμαλη προβολή εμβρύου, μικρό έμβρυο (IUGR, SFD), μεγάλο έμβρυο (με κλινικές και υπερηχογραφικές μετρήσεις), μη φυσιολογικό καρδιοτοκογράφημα και Doppler, ολιγάμνιο, υδράμνιο, παράταση κύησης >42εβδ.

Κριτήρια για διεξαγωγή τοκετού στο σπίτι υπό την επίβλεψη της μαίας:

α) Φυσιολογική εγκυμοσύνη χωρίς επιπλοκές

β) Τελειόμηνη κύηση (37-42 εβδ) και αυτόματη έναρξη τοκετού

γ) Μονήρης κύηση και κεφαλική προβολή

δ) Η επίτοκος δεν επιθυμεί επισκληρίδιο

Κριτήρια για μεταφορά της επιτόκου σε οργανωμένη μαιευτική κλινική:

α) Επιλογή της μητέρας για εκτέλεση επισκληρίδιου αναλγησίας

β) Αδυναμία εξέλιξης τοκετού

γ) Μαιευτικό επείγον: μη φυσιολογική εμβρυϊκή καρδιακή λειτουργία, πρόπτωση ομφάλειου λώρου, στιφρός πλακούντας, αιμορραγία τρίτου σταδίου τοκετού κτλ.

Η παρακολούθηση της επιτόκου από τη μαία κατά τη διεξαγωγή του τοκετού στο σπίτι περιλαμβάνει:

α) Εκτίμηση της εξέλιξης του τοκετού με κολπική εξέταση και ενημέρωση της επιτόκου

β) Παρακολούθηση του «καλώς έχειν» του εμβρύου με διακοπτόμενη ακρόαση εμβρυϊκών παλμών με φορητή συσκευή

γ) Παρακολούθηση της καλής γενικής κατάστασης της επιτόκου και φροντίδα για ενυδάτωση, πρόσληψη τροφής, και παρακολούθηση της διούρησης

δ) Παροχή φροντίδας και άσκηση συμβουλευτικής για εναλλαγή θέσεων και στάσεων, τεχνικές χαλάρωσης και αναπνοών στα διάφορα στάδια του τοκετού

ε) Φροντίδα του νεογνού (απολίνωση του ομφάλειου λώρου, κλινική εξέταση)

στ) Επισκόπηση του πλακούντα

ζ) Συρραφή πιθανών ρήξεων του περινέου

η) Υποστήριξη της μητέρας στο θηλασμό

θ) Κλινική εξέταση της λεχώνας (παλινδρόμηση μήτρας, λόχια, περίνεο, γενική κατάσταση μητέρας)

Προετοιμασία του σπιτιού για την υποδοχή του «τοκετού στο σπίτι»

α) Εξασφάλιση καθαρού και ζεστού χώρου

β) Νάιλον για τη προστασία του κρεβατιού, του καναπέ ή της μοκέτας

γ) Καθαρές, ζεστές πετσέτες

Η γυναίκα που βρίσκεται σε τοκετό διαθέτει μια ευαίσθητη ψυχολογία και τα περιβάλλοντα άτομα είναι σημαντικό να τη βοηθήσουν ώστε να νιώσει αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή «η πρωταγωνίστρια σε αυτό το έργο». Η μαία, ως επαγγελματίας υγείας που έχει αναλάβει τη φροντίδα της επιτόκου, είτε εκείνη γεννά στο σπίτι είτε στο νοσοκομείο, καλείται να δείξει σεβασμό στη γυναίκα ώστε και εκείνη με τη σειρά της να νιώσει τον έλεγχο αυτού που της συμβαίνει, του ερχομού μιας καινούργιας ζωής. Γι' αυτό, πρέπει εμείς οι μαίες να ακούμε τις φωνές και τις προσδοκίες των γυναικών, να τις πληροφορούμε, να τις υποστηρίζουμε στον τοκετό τους.

 

Διαβάστε επίσης...


Διαφήμιση