familylife.gr
Προεκλαμψία στην εγκυμοσύνη;

proeklampsiaΗ προεκλαμψία είναι μια κατάσταση που εμφανίζεται στην κύηση και περιλαμβάνει αυξημένη αρτηριακή πίεση και λεύκωμα στα ούρα.

Της Ευθυμίας Κουτρουμπή, μαιευτήρος-χειρουργού γυναικολόγου

Εμφανίζεται περίπου στο 10% των κυήσεων και μπορεί να ξεκινήσει ακόμα και από την 20 εβδομάδα της κύησης, αλλά στο μεγαλύτερο ποσοστό εμφανίζεται μετά τις 32 εβδομάδες της κύησης. Όσο νωρίτερα κάνει την εμφάνισή της τόσο πιο επικίνδυνη είναι για τη μητέρα και το έμβρυο.

Που οφείλεται;

Οφείλεται στην δυσανεξία του ανοσοποιητικού συστήματος της γυναίκας προς το έμβρυο, με αποτέλεσμα να κινητοποιεί την παραγωγή ουσιών που προέρχονται από τον πλακούντα και οι οποίες επηρεάζουν την διαπερατότητα των αγγείων έχοντας ως συνέπεια την λευκωματουρία και την παρουσία οιδήματος στα άκρα και τον κορμό. Επίσης αυτές οι ουσίες προκαλούν και την σύσπαση των αγγείων με αποτέλεσμα την αυξημένη αρτηριακή πίεση, πάνω από 14/9 mmHg. Τα συσπασμένα αγγεία τροφοδοτούν τον πλακούντα με μειωμένη παροχή αίματος, θρεπτικών ουσιών και οξυγόνου, με αποτέλεσμα την υποξία του εμβρύου και την μειωμένη πρόσληψη βάρους. Μπορεί επίσης η αυξημένη πίεση να οδηγήσει σε αποκόλληση πλακούντα με αποτέλεσμα ακόμα και τον θάνατο του εμβρύου.

Τα αίτια της προεκλαμψίας δεν είναι γνωστά. Συνήθως εμφανίζεται στην πρώτη κύηση, με τα ποσοστά της να πέφτουν στις επόμενες. Επίσης εμφανίζεται είτε σε πολύ νέες εγκυμονούσες (από 13-18 χρονών) είτε σε γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας (πάνω από τα 37 χρόνια). Εμφανίζεται πιο συχνά σε γυναίκες που κυοφορούν πάνω από ένα έμβρυο. Επίσης κάποιες κατηγορίες γυναικών είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν Προεκλαμψία, όπως οι υπέρβαρες, αυτές που πάσχουν από διαβήτη, από άσθμα και από αυτοάνοσα νοσήματα όπως ο ερυθηματώδης λύκος. Τέλος φαίνεται ότι και γυναίκες που παρουσιάζουν θρομβοφιλία έχουν αυξημένες πιθανότητες να παρουσιάσουν προεκλαμψία.

Οι γυναίκες που εμφανίζουν αυξημένη πίεση ακόμα και από το πρώτο τρίμηνο της κύησης ή είχαν υπέρταση και πριν μείνουν έγκυες αν δεν παρουσιάζουν τα υπόλοιπα συμπτώματα δεν πάσχουν από προεκλαμψία, αλλά χρειάζονται στενή παρακολούθηση και ρύθμιση της υπέρτασης αν αυτή υπερβαίνει το 14/9mmHg με δίαιτα και φάρμακα γιατί παρουσιάζουν αυξημένη πιθανότητα να εμφανίσουν προεκλαμψία αργότερα στην κύηση.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Τα συμπτώματα της προεκλαμψίας είναι αυξημένη αρτηριακή πίεση, έντονα οιδήματα στα άκρα και σε όλο το σώμα, λευκωματουρία και επιγαστραλγία όταν επιπλακεί με ένα άλλο σύνδρομο το HELP, που δηλώνει και συμμετοχή του ήπατος. Επίσης μπορεί να παρουσιαστεί κεφαλαλγία και σε σοβαρές περιπτώσεις διπλωπία, γεγονός που χρήζει άμεσης αντιμετώπισης γιατί μπορεί να προχωρήσει σε εκλαμψία, μία κατάσταση που οδηγεί σε σπασμούς και μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλική αιμορραγία, γεγονός που είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για τη ζωή της γυναίκας και του εμβρύου.

Υπάρχει θεραπεία;

Η μόνη πραγματική θεραπεία της προεκλαμψίας είναι η απομάκρυνση της κύησης. Τι γίνεται όμως αν εμφανιστεί στο δεύτερο τρίμηνο και το έμβρυο δεν είναι βιώσιμο; Τότε γίνονται προσπάθειες για να κερδηθεί χρόνος ώστε το έμβρυο να προλάβει να ωριμάσει νευρολογικά και αναπνευστικά. Τα πάντα εξαρτώνται από την βαρύτητα της προεκλαμψίας η οποία χωρίζεται σε τρεις μορφές.

Στην ελαφριά μορφή η γυναίκα μπορεί να παραμείνει στο σπίτι υπό στενή παρακολούθηση, με οδηγίες για να παραμείνει ξαπλωμένη ιδιαίτερα στο αριστερό πλάγιο γιατί έτσι αυξάνεται η αιματική ροή στον πλακούντα με αποτέλεσμα την καλύτερη οξυγόνωση και θρέψη του εμβρύου. Πρέπει να γίνεται ρύθμιση της πίεσης με αντιυπερτασικά κατάλληλα για την κύηση και προσθήκη μαγνησίου που φαίνεται να βοηθάει. Επίσης πρέπει να γίνεται καθημερινά μέτρηση της αρτηριακής πίεσης και του λευκώματος των ούρων και του σωματικού βάρους και κάθε δύο ημέρες εργαστηριακός έλεγχός και παρακολούθηση του εμβρύου με υπερηχογράφημα , καρδιοτοκογράφημα και βιοφυσικό προφίλ μετά την 27 εβδομάδα. Τέλος πρέπει η έγκυος να έχει οδηγίες , ότι αν εμφανίσει έντονη κεφαλαλγία , επιγαστραλγία ή διπλωπία να επικοινωνήσει άμεσα με τον γιατρό της.

Στις περιπτώσεις της μέτριας και βαριάς προεκλαμψίας χρειάζεται νοσηλεία στο νοσοκομείο για να της χορηγηθούν ενδοφλέβια αντιυπερτασικά και θειικό μαγνήσιο. Επίσης γίνονται ενέσεις με κορτικοστεροειδή για να επιταχυνθεί η πνευμονική ωρίμανση του εμβρύου. Ουσιαστικά είναι μια μάχη με τον χρόνο, ώστε να γεννηθεί ένα έμβρυο συνήθως με καισαρική τομή το οποίο να είναι όσο το δυνατόν πιο ώριμο, αλλά χωρίς να κινδυνεύει η ζωή της γυναικάς. Σε πολύ βαρεία προεκλαμψία η οποία εξελίσσεται γρήγορα μπορεί να γίνει καισαρική τομή ακόμα και αν το έμβρυο δεν είναι ώριμο γιατί προέχει η ζωή της γυναίκας, που αν άλλωστε παρουσιάσει σοβαρές βλάβες όπως σπασμούς ή εγκεφαλική αιμορραγία θα οδηγήσει στο θάνατο του εμβρύου. Καισαρική τομή γίνεται και αν από τον υπερηχογραφικό, καρδιοτοκογραφικό και βιοφυσικό έλεγχο του εμβρύου φαίνεται ότι αυτό δυσπραγεί μέσα σε ένα εχθρικό περιβάλλον.

Ευτυχώς, σήμερα στο οργανωμένα κράτη η προεκλαμψία με την σωστή παρακολούθηση της εγκύου σπάνια αφήνεται να προχωρήσει σε εκλαμψία και καταστάσεις απειλητικές για την γυναίκα και το έμβρυο. Συμπερασματικά η έγκυος γυναίκα πρέπει να έχει καλή συνεργασία με τον γιατρό της και αν διαπιστώσει ότι ξαφνικά παίρνει απότομα βάρος, παρουσιάζει έντονα οιδήματα, αισθάνεται πονοκεφάλους, κοιλιακό άλγος θα πρέπει χωρίς να πανικοβάλλεται -γιατί τα συμπτώματα αυτά να οφείλονται σε διαφόρους άλλους λόγους άσχετους με την προεκλαμψία- να ζητήσει τη συμβουλή του γιατρού της.

 

Διαβάστε επίσης...


Διαφήμιση